Hellooo everybodyy

Het was deze week niet echt een leuke week en sommigen van jullie zullen wel al weten waarom, mocht je het nog niet weten en je wilt het graag weten lees dan zeker verder. Want het is een belangrijk onderdeel in mijn uitwisselingsjaar.

Ik zal jullie niet langer in spanning houden er maar eens aan beginnen

.

Op maandag 31 januari, alweer bijna een maand voorbij, was het weer een gewone schooldag. Ik kan me niet meer echt veel herinneren wat er die dag gebeurt is, maar waarschijnlijk heb ik wat geleerd enzo. Het was ook maar een halve dag, dus ‘s middags mijn obento op de kendo opgegeten. Het was best wel een leuke en een geode les, de sensei's zeiden in elk geval dat het goed was

. Na de les nog een beetje massage en toen naar huis en toen begon het al. Naar aanleiding van een paar telefoontjes van Megumi en Kenji naar iemand AFS op zondagavond waar ze boel gemaakt hadden. Toen ik dus thuis kwam zei Megumi tegen mij dat ik een bericht moet sturen naar mijn LP om te vragen of ik van gezin moest veranderen en toen werd het mij al teveel, dus mij boven op mijn kamer wat afgereageerd en toen trug naar beneden en wat gegeten enzo. Toen ik ‘s avonds nog wat op de pc bezig was het Megumi telefoon gekregen van iemand van AFS en ze kwam naar beneden met de melding dat ik zondag 6 februari van gezin zou veranderen en toen kon ik het echt niet meer aan en ben ik zo lijk ze zeggen een beetje ingestort, kei hard geweend enzo. Maar ik denk dat date en vrij normale eerste reacties is als ge de ene dag nog denkt da alles wel in orde is en de volgende dag zegt je gastgezin dat je binnen de week weg moet, ik kan jullie verzekeren, dat komt hard aan. Nadat ik een beetje gekalmeerd was mijn ouders op de hoogte gebracht met als gevolg dat ik ‘s nachts om half 1 nog een opbeurend telefoontje kreeg van mijn lieve mama . En daarna toch maar proberen om te slapen.

De volgende dag, 1 februari zijn we een uitstap gaan maken met de familie. Ik moest dus al vrij vroeg opstaan en dat was toch wel even moeilijk, nadat ik de vorige nacht toch niet echt zo goed geslapen had. Toen we om half negen vertrokken zijn we eerst nog even langs de convenience store gereden om iets te halen voor ontbijt. En toen voor ongeveer 3 uur naar een tempel'complex', (boven op een berg) Narita-san, genaamd gereden. Onderweg ook nog even aan een parking gestopt om de benen eens te strekken en yakitori te kopen. Ook op weg naar Narita-san zijn we een dicht bij Narita airport geweest en het zal jullie wel niet verbazen dat ik op dat moment graag een vliegtuig naar Belgie genomen zou hebben. Maar gelukkig waren dat alleen maar gedachten. Dus nu verder, we waren dus na een hele lange autorit aangekomen bij die tempels. Eerst wat langs souvenirwinkeltjes gelopen en daarna de berg op waar de tempels te zien waren. Bij 1 van die tempels heeft Megumi best wel heel veel geld aan de goden geofferd, maar dat is blijkbaar de gewoonte

. Ik denk niet dat ik ooit zoveel in een mandje in de kerk zou steken hoor. Nadat we wat hadden rondgelopen hebben we om 12 uur een ceremonie bijgewoond. Daar werd gebeden voor de goden en vreemde teksten uitgekraamd enzo. Allemaal in het japans, en vreemd Japans, dus ik heb der ni veel van verstaan. Op het einde was er ook een 'heilig' vuur en als ge wou kon ge uw handtas of rugzak ofzo afgeven en dan werd die in de rook van dat vuur gehouden, voor geluk of zoiets. Na die ceremonie terug naar buiten en nog wat geluksbriefjes gekocht. En mijn geluk is middelmatig, hoe zou dat toch komen . Trug naar de souvenirkraampjes en heel wat souvenirtjes gekregen, ik vond het heel lief enzo, maar ik werd er niet echt superblij van. We hebben ook nog aan een schietkraam gestaan, geweren met kurkskes, da schiet nu is echt ni se. Maar toch iets kunne afschieten . Door het waarschijnlijke slaaptekort en de emoties van de vorige dag had ik niet alleen last van vermoeidheid, maar ook van koppijn en ne hoest. We zijn iets gaan eten en daar hebben we wat overlegd wat we de rest van de dag nog konden doen. We hadden besloten dat we naar het keizerlijk paleis in Tokio zouden gaan. Na nog wat pindanoten te hebben gekocht weer ongeveer een uur in de auto gezeten op naar het paleis. Daar aangekomen eerst nog wat naar parking gezocht en toen daar een uurtje ofzo rondgewandeld, er was wel niet echt veel te zien, maar het park was toch al indrukwekkend . Voor de uurtje parking moesten we al bijna 5 euro betalen, dus daar verschoot ik precies wel ff van. Daarna zijn we doorgereden naar Shinjuku, weer een rit van een half uur of 3 kwartier ofzo in het drukke verkeer van Tokio. In Shinjuku aangekomen zijn we eerst naar een gamehal met heel veel UFO-catchers gegaan en daar hebben we best wel veel geld opgedaan. Maar onze buit was: een doos belgische wafels (gewone, chocolade en aardbei-wafels), een pak reuzepocky's (belgie=mikado's) en nog een pak met aarbeipuddinkjes ofzoiets . Toen ook nog met de familie purikura gemaakt, dat was nog wel leuk. Na het bewerken van de purikurafoto's zijn we naar 1 of andere winkel geweest waar ze echt alles hadden ofzo. Daar heb ik een USB-stick gekocht, want omdat ik binnenkort van gezin moet veranderen kwam ik in de problemen met al mijn foto's die hier op de computer stonden. Maar gelukkig heb ik daar ne goeie grote (qua opslagplaats he :p) USB-stick gevonden voor niet al heel te veel geld. Daarna trug naar de auto gegaan en aan de trip naar huis begonnen. Het was ondertussen al zeven uur gepasseerd. We zijn nog ergens gestopt om iets te gaan eten en ik had precies het gevoel alsof ik aan mijn laatste avondmaal begon . Ik was nog steeds moe en ik had nog steeds hoofdpijn. Toen we eindelijk thuis waren, was ik blij dat ik bijna in mijn bed kon kruipen. Het was al bij al een dag geweest met heel veel gemengde gevoelens. Nog een klein weetje, ik heb voor de eerste keer in mijn leven gespijbeld, alle, ni echt natuurlijk, want mijn 'ouders' wisten er van . Nog een weetje, 1 februari was ook de dag dat ik precies in de helft van mijn jaar zat.

Op woensdagmorgen had ik raar genoeg een beetje zin om naar school te gaan. Waarschijnlijk gewoon omdat ik mijn verhaal kwijt moest. Ik had wel veel last van nen hoest en ne verstopte neus en wa hoofdpijn. Voor de les Engels heb ik het aan een paar vriendinne verteld en ook toen kwamen de tranen weer. En niet alleen bij mij, ook Karen had tranen in haar ogen. Dat vond ik wel lief

. Ik heb die les niet veel gedaan, want we moesten iets maken wat ik al gedaan had in de kerstvakantie. Dus heb ik Karen maar wat geholpen om dingen te verzinnen . Tijdens Biologie heb ik wat geleerd enzo van die dingen. En toen was het alweer middag, daar nog een beetje gepraat over wat er nu allemaal met mij ging gebeuren enzo. Ze stelden zelfs voor dat ik bij hen kon komen als er geen gezin gevonden werd. Dat vond ik wel leuk om te horen, want dat wilt toch zeggen dat het echte vriendinnen zijn he. Alleen spijtig dat ik dat in deze omstandigheden te weten moet komen. Tijdens de lessen in de namiddag heb ik niet echt veel uitgevoerd, want ik voelde mij echt slecht ofzo. Ik ben ook niet naar de kendo geweest, want ik denk niet dat het echt goed doet aan hoofdpijn om zo ne helm op uw kop te zetten waar ze dan me ne stok op slagen . En ook mijn hoest enzo. Dus ben ik maar naar huis gegaan. En al een beetje begonnen met inpakken, alle een beetje vanalles op orde gelegd. Kenta en Mickey zijn ook nog op bezoek geweest en dat zal waarschijnlijk de laatste keer geweest zijn dat ik die gezien heb. En toen zei Megumi ineens, 'Seg Sara wist gij dat ge zondag vertrekt' en ik dacht even van wat vraagt die nu. Maar blijkbaar wisten ze daar hier nog helemaal nix van dat er al een dag was opgeplakt. Zij dachten dat ik hier pas vertrok als er een nieuw permanent gastgezin gevonden was. Dus was het toch een beetje anders dan ik gedacht had en heeft toch AFS beslist dat ik zondag hier weg moet. Ik he been mail gestuurd naar mijn LP om te vragen of dat toch niet mogelijk was om dat nog zo te regelen. Maar na het eten ne telefoon gekregen van Sugiyama san (=LP) en die klonk nogal vrij geirriteerd. 'Nee, da gaat ni, alles is al geregeld en blablablablabla.' En blijkbaar is die ook nog boos geworden op Megumi aan de telefoon. Daarna kreeg ik ook nog telefoon van Karen, het meisje uit mijn klas, om te vragen hoe het met mij ging. En die wou mij echt supergraag helpen en ze had schrik dat ze dat niet kon en van die dingen. Op het einde was die zelfs aant wenen omdat ze mij zo graag wou helpen en moest ik haar gerust stellen dat alles wel in orde zou komen. Even de omgekeerde wereld dus. Daarna ook nog even geskypt met Stefanie en ondertussen ook nog een beetje gekapt op AFS met Megumi. Ik moet ervan profiteren nu het nog gaat he .

Op donderdag, weer een gewone schooldag, met Engels, waar we een soort van nootjes, mammee genaamd, gekregen hebben. Da had wel ne goeie smaak

. Tijdens Home Economics hadden we studie, de rest had een taak, maar ik moest die niet maken, hole, dus heb ik maar ni echt iets gedaan. Tijdens de middag nog wat gepraat over mijne verhuis en ze wat gerustgesteld en van die dingen dat ik nu het volgende gezin (voorlopig weliswaar) al wist enzo. Deze donderdag nog eens een leesuurtje gehad en daarna naar de kendo. Ik was nog altijd niet helemaal beter, maar ik wou toch graag gaan. Al was het maar om het nieuws te vertellen. Een goed punt, de bus die ik elke dag moet nemen is dezelfde als die van Nozomi, dus moet ik ‘s avonds al niet alleen op de bus zitten. Na de kendo naar huis gegaan. Daar nog een traditieke uitgevoerd, namelijk, dezelfde mamme's als die die we bij engels gekregen hadden door alle deuren en ramen naar buiten smijten om de 'demonen' weg te jagen en de goden uit te nodigen in huis. Het gin gals volgt: Neem een paar nootje in je hand ga aan de deur-/raam- opening staan en terwijl je ONIWASOTO roept gooi je de nootjes weg (dag demonen), daarna hetzelfde principe, maar nu roep je FUKUMA UCHI terwijl je de nootjes weggooit (welkom goden). En ik ben weeral een ervaring rijker se . Daarna nog 18 van die nootjes gekregen, en als je die opat zou je geluk hebben ofzoiets. En het waren lekkere nootjes, dus opeten die handel . Na het eten nog wat op de pc en toen naar mijn bedje.

Vrijdag 4 februari, was best wel een beetje speciaal, want het was de laatste keer dat ik van hieruit naar school vertrok. Ik heb mij onderweg geamuseerd met foto's maken van het traject

. Ze zullen wel gedacht hebben, wat is die nu aant uitspoken, maar ja, ik ben de buitenlander he . Op school tijdens LO, weeral basket. Deze keer drie matchkes gespeeld, 2 keer gewonnen , 1 keer verloren . Tijdens engels verder geschreven aan een opstel en toen iedereen al zeker drie zinnen had was ik al helemaal klaar. Ze zijn allemaal verbaasd over hoe ik met mijn vulpen schrijf en hoe snel ik schrijf . Tijdens de middag weer een emotioneel moment, sniff sniff , de laatste obento van Megumi. En toen World History en ik heb zelfs wat opgelet deze keer. Het ging over Karel de Grote en over de BeNeLux. Ook nog wat geleerd en gepraat. Tijdens Frans wat met Yui gepraat, zij komt volgende schooljaar naar Belgie. Ze had een leuk boekje met japans nederlandse-franse vertalingen in, was wel leuk. Na het school niet naar de kendo gegaan, want ik had de dag ervoor gezegd dat ik moest inpakken. Thuis op mijn gemak voor de laatste keer mijn obento afgewassen en al wat spullen ingepakt. Nog wat naar tv gekeken en zo van die dingen.

Op zaterdag 5 februari moest ik al vroeg opstaan, want ik ging naar mijn eerste karateles hier in Japan, joehoew

. Nog vlug wat gegeten en toen de fiets op naar het station, daar de trein op en in Hon-atsugi afgestapt. Daar nog even gewacht op Sugiyama-san en toen samen naar de club gegaan. Daar eerst nog wat paperassen in orde gebracht en een klein gesprekje gehad. Vlug omkleden en toen was het training-time. En wat hebben we gedaan?? Twee uur aan een stuk schijngevecht en afwisselend op de bokszak. (10 x 1minuut en dan wisselen) Dat hebben drie of vier keer gedaan ofzo) Maar zelfs dat was heeel leuk om te doen. Nu kon ik mij nog eens goed afreageren op de bokszak over de dingen die mij hier allemaal irriteren en de huidige gebeurtenissen. Het was nog eens fijn om eens iets anders te doen als Kendo . De sensei zei dat het goed was, dus daar was ik heeel blij mee. Ook mijn LP was tevreden, dus dat gaat dik in de sakoche komen. Toen terug naar huis, een goei doucheke gepakt en begonnen aan hetgeen waar ik normaal pas over een dike vijf maanden mee moest beginnen, alles inpakken. Ik heb hier precies toch meer spullen dan ik gedacht had. Ik was goed op tijd begonnen, dusk on ik alles rustig op mijn gemak doen. Tegen 18 uur gestopt en toen was ongeveer bijna alles ingepakt alleen nog de dingen die ik nog nodig had ‘s avonds en de volgende morgen. Naar beneden gegaan en mijn laatste avondmaal in Okamura family gegeten. En het was lekker, biefstuk met friet en boontjes en gratin uit een krabschaal . Daarna nog wat op de computer, nog wat geskypt met men mama, nog heeel hard aan deze blog gewerkt en toen naar boven gegaan voor de laatste keer slapen met men hoofd naast het HelloKitty-kussen.

Vandaag, zondagmorgen 6 februari, rond half elf opgestaan en nog de laatste spullen ingepakt. Toen alles bij elkaar stond was het precies toch serieus veel ze. En dan te bedenken dat da allemaal trug moet naar Belgie

. Nog een boterhammeke met speculaaspaste gegeten en daarna nog vlug dit verslag afgemaakt en geuploaded. Binnen een kleine twee uur is het zover, dan staan Sugiyama-san en Hosoi-san hier op mij te komen ophalen. Ik heb best toch wel wat zenuwen...

Maar alle er valt niet meer zoveel over te vertellen. Ik denk dat het langs een kant wel een goed ding is, want zo kan ik een andere kant leren kennen. Aan de andere kant ben ik ook heel triestig, want ik kwam goed overweg met deze familie en het is spijtig dat ik hen door deze omstandigheden moet verlaten. Maar ja het leven gaat verder en ook dit zal ik wel weer overleven zeker.

Ziezo, ik weet niet of ik in het volgende gezin veel toegang ga hebben tot het internet, maar ik zal jullie in elk geval op de hoogte proberen te houden hoe het allemaal verlopen is!!

Ik heb jullie deze week nog harder gemist dan anders, maar ik ben over de helft en even een primeur

. Op zondag 17 juli kom ik terug naar ons belgenlandje . Op de 1 of andere manier kijk ik er toch al een beetje naar uit.

Heeeel veel groetjes, tot nu toe de laatste keer uit Sagamihara

Sara Xxxxxxxxx.

P.S.: Ik hoop dat ze snel een nieuw permanent gastgezin gevonden hebben!

P.P.S: Gelieve ook niets meer te sturen naar mijn vorige adres! Voorlopig heb ik nog geen nieuw adres waarnaar jullie iets kunnen sturen, maar ik zal jullie zeker verwittigen!