Deze keer een kort verslagje, aangezien het laatste pas van dinsdag geleden is!

Op woensdag 17 november was het dus alweer een schooldag. In de voormiddag Engels en Japans en daar heb ik wat geleerd en een beetje geslapen enzo

. Tijdens de middag wooden Karen en Hiroki de tekst van een nieuw liedje van Lady Gaga vanbuiten leren. Het was het liedje over de Christmas tree, wat jullie waarschijnlijk toch ook kennen... Maar dus de tekst is best wel grappig en ik ben niet zeker of ze verstonden wat er allemaal gezegd werd... Na de middag hadden we Biologie, maar we hebben maar 25 minuten les gehad, want de rest van het uur was de leraar spoorloos. Maar niemand die dat erg vond natuurlijk. Daarna hadden we nog een lesje klassiek Japans waar we van plaats veranderd zijn. Eerst zat ik helemaal vanachter in de rechterhoek aan de deur en nu zit ik helemaal vanvoor aan het raam aan de linkerkant van de klas. Nu kan ik wel naar buiten kijken voor een beetje afleiding van de saaiheid, maar het stomme is wel, dat de leraar mij nu goe int oog kan houden. Na die les was het school alweer gedaan en ging ik naar de kendo. Maar ik had echt niet veel zin, want het was superkoud en ik kon nog steeds niet meedoen. Maar na een halfuurtje zei Umezawa-sensei dat ik naar huis mocht gaan en dat ik vakantie heb voor de kendo totdat het terug beter is. Dus ik maar naar huis gegaan en thuis nog een beetje opgeruimd en een beetje vanalles gedaan. Na het eten nog een beetje op de pc en toen gaan slapen.

Den donderdag 18 november beloofde ne rustige dag te worden. Op mijn gemakske naar school vertrokken, anderhalf uur Engels, anderhalf uur Home Economics, waar we trouwens ook van plaats verwisseld zijn. Tot grote spijt van sommige mensen in de klas. Maar het is ineens een heel stuk rustiger, nu die niet meer naast elkaar zitten! Na de middag was het weer controle op oorbellen, geverfd haar, pinnekes van Yaei enzo... Na een uurtje luisteren naar verschillende preeks mochten we terug naar onze Homeroom gaan. Daar nog 1 of ander papier ingevuld, naderhand heb ik ontdekt dat het over pesten ging. Toen naar huis vertrokken en gelezen in mijn lekker warm bedje onder de airconditioning/verwarming

. Nadien beneden nog een beetje TV-gekeken en wat gesudoku't. Tijdens het eten heb ik een heel bord ERWTJES MET STOKJES leeggegeten. Op het einde deed mijn hand wel een beetje pijn... Daarna nog een beetje op de pc en toen begon de ellende. Ik kreeg telefoon van mijn LP, eerst viel het nog goed mee, het ging erover of ik al dan niet naar de dokter zou gaan. Maar het volgende onderwerp was heel wat minder leuk. Ze zei dat ik veeeeeel harder mijn best moet doen op school, thuis, op de kendo. Dat ik thuis meer moet helpen, terwijl Megumi zegt dat dat helemaal niet nodig is. En dat ik serieus moet gaan opletten als Yuki terugkomt van Australie, want dan gaat de aandacht volledig naar hem gaan, blablabla. En dat de kans erin bestond dat ze mij misschien wel niet meer als gaststudent wooden opvangen. En op het einde was ik echt zooo blij dat da gesprek gedaan was, maar tegelijkertijd was ik ook kei ongelukkig, want ik wist totaal niet wat ik nu juist van de situatie moest denken! Ik was zo triestig dat ik echt de ganse avond gehuild heb, het was echt nog nooit zo erg geweest sinds ik hier ben! Ik heb gelukkig mijn zinnen een beetje kunnen verzetten door een beetje naar de tv te kijken.

De volgende morgen 19 november stond ik op met het gevoel alsof ik de hele nacht niet had geslapen, maar gelukkig was dat niet zo. Door dat telefoontje van de dag ervoor wist ik total niet meer wat ik moest doen, maar ik ben maar zo vriendelijk mogelijk geweest. Na men lekker ontbijtje, wou ik even met Megumi praten, maar dat lukte niet zoals ik als ik verwacht had. Want bij de eerste zin die ik zei kwamen de tranen er alweer aan. Ik weet echt niet wat ik had, zo over mijn toeren was ik. Na even gehuild te hebben en uitgelegd waarom heb ik mijn tranen gedroogd en heeft megumi mij naar school gebracht. Gelukkig begonnen we daar weer met een les LO, dus kon ik mijn zinnen goed verzetten. Het was ook test en ik denk dat ik het er nog redelijk goed vanaf gebracht heb! Daarna trug Engels en daar hebben we de luistertest teruggekregen van vorige week. En ik had 86 op 100, jeuj

de eerste echt goeie test. In het tweede deel ook nog een test teruggehad, 12/20 iets minder, maar toch nog beter als veel mensen van mijn klas die er wel voor hadden gestudeerd... Na de middag nog een uurtje World History, nog wat geleerd en aan een tekst voor een AFS-meeting van zondag gewerkt. Normaal had ik daarna nog Frans, maar ik ben al vroeger vertrokken, want... Ik had met Kana en Diego afgesproken in Shibuya om 17 uur. Maar als ik nog naar de franse les geweest was, kon ik dat niet meer halen, want ik moest nog douchen en het is ongeveer een uur tot in Shibuya. Maar waarom gingen we naar Shibuya?? Wel 19 november was de dag dat hier in Japan de nieuwe Harry Potter-film uitkwam. En die zijn we gaan kijken. De filmzaal aan de binnenkant zag er ongeveer hetzelfde uit als die in Belgie, maar bevond zich wel op 4e verdieping. Hier hebben ze echt alles met heel veel verdiepingen, omdat ze niet genoeg plaats hebben voor platte gebouwen. Na de film, zijn we nog iets gaan eten bij Mosburger. Gewoon de Japanse en goedkopere versie van MacDonalds maar het is lekker dus... Daarna hebben we nog ne keer purikura gemaakt, een beetje tegen de zin van diego, maar het was 2 tegen 1 haha . Daarna hebben we Diego teruggebracht naar het station en heb ik samen met Kana nog een beetje rondgelopen in Shibuya. Toen belde Kana haar mama dat ze ons wel kon oppikken en dat is dan ok gebeurd. We zijn nog eerst even langs de Donutwinkel gereden om ons ontbijt van morgen te kopen. En daarna naar Kana haar huis. Daar sprongen mij al onmiddellijk twee uberschattige hondjes tegemoet! We zijn nog even naar de conveniencestore geweest, samen met de hond wat eigenlijk niet mag, vandaar (zie foto's die er een van deze dagen ook nog wel op komen)... Bij kana thuis nog naar een film gekeken en toen gaan slapen.

Vandaag 20 november (3 maand Japan) al om 9 uur wakker geworden en dat was best wel vroeg aangezien het deze nacht al half drie was tegen dat we gingen slapen. Maar toch nog tot 10 uur in ons bed blijven liggen. Toen de overheerlijke donuts opgegeten en nog wat naar tv gekeken. Allemaal diertjes, een aap die aan honkbal doen, een aapje dat paardrijd op de rug van een babytijger enzoverder. Daarna nog even de treintijden opgezocht en toen snel snel vertrokken. Nog bijna onze trein gemist, maar gelukkig door het doorzettingsvermogen van Kana om de trein toch te halen. Hebben we over de straat gesjeesd, de trap opgespurt, door de hekjes gevlogen en zo de trein in. Nog nooit zo hard gelopen om een trein te halen! Maar we waren er geraakt en dat was het belangrijkste

. In Shibuya afscheid genomen en mijn terugreis naar Fuchinobe verder gezet. Nu had ik wel mijn verbindingstrein gemist, maar gelukkig kwam er al snel een volgende. Megumi is mij in Fuchinobe komen ophalen en toen zijn we naar huis gereden. Thuis heb ik een beetje gelezen en een beetje opgeruimd. ‘s avonds curryrijst gegeten en dit verhaaltje geschreven.?Nu gaat het toch gelukkig heel wat beter met mij dan donderdagavond!

Bon, dat was het weer voor deze week. Hopelijk wordt het volgende week ookweer een verslag met weinig saaie dingen... Maar liefst wel niet van die depressiefmakende...

Groetjes Sara