Hellokidoowki iedereeen

Ik zal maar beginnen met mijn oprechte excuses dat ik zo lang op de volgende blog heb laten wachten. Maar alsnog een Heel Gelukkig Nieuwjaar gewenst. Want ik ben van mening dat je dat in de eerste helft van januari nog steeds mag zeggen

.

Dus dan zal ik er maar eens aan beginnen en jullie niet langer in spanning houden met mijn gezaag over tot wanneer je nieuwjaar mag zeggen.

Op 29 december was het de eerste les kendo van de vakantie en de laatste van het jaar 2010, dus moest er vanalles gedaan worden. En dat vanalles hield in, in de voormiddag nog eens goed doortrainen, tijdens de middag onze obento opeten. En in de namiddag het grote werk. Namelijk... De kleedkamers en de zaal opruimen en poetsen. Iedereen kreeg een taak en die werden al dan niet met plezier uitgevoerd. Ik had de opdracht gekregen met nog drie andere meisjes om onze kleedkamer op te ruimen en uit te kuisen. Daarvoor moest eerst alles eruit gehaald worden. Echt onvoorstelbaar wat er allemaal in die kleedkamer zat. Maar het moest er allemaal uit de shinai's, de emmers, de flessen sportdrank enz. En er stond zelfs een TV en DVD-speler in. Ook de judomatten moesten eruit en die waren letterlijk het zwaarste

. Daarna kwam het allerleukste werkje, het stof van een heel jaar (alle zo zag het er toch uit) op te vegen. Ik heb zelfs tot boven op de kasten gezeten, daar kon ik mijn klimkunsten nog eens inschakelen, niet dat het echt moeilijk was . Toen alles nog eens met een vochtig doekske was afgeveegd kon alles terug naar binnen. Na twee of drie uur, was alles proper en opgeruimd en hebben we nog wat op de grond gezeten en gebabbeld en van die dingen. Niet dat dat echt aangenaam was, want de buitendeuren hadden de hele dag opengestaan met als gevolg dat het binnen maar 5 graden was ofzo. En toen was er nog een surpriseke van Umezawa Sensei, een ijsje, voor de levende ijsklompen, Haha. Maar het was nog wel lekker. En toen kreeg ik de vraag, welk ijs is het lekkerste Japans of Belgisch ijs? En ik heb daar niet lang over moeten nadenken, Italiaans ijs is het lekkerste, maar dat was niet voldoende, dus heb ik maar gezegd dat Japans ijs het lekkerste is om vragen zoals: 'En hoe smaakt Belgisch ijs dan?' te ontwijken. Toen ik thuiskwam was ik helemaal verkleumd, maar een paar warme sokken en veel kleren kunnen al grote wonderen verrichten . En dat was het zo'n beetje voor die dag.

30 december, was het thuis schoonmaak- en opruimdag. Mijn taken waren, plooi de kerstboom terug op en steek hem in zijn doos, maak van de kartonnen dozen platte schijven, maak 1 of andere groente schoon en zo van die dingen. ‘s avonds nog even naar de 100 Yen shop en daar gewoon wat rondgehangen. En dat was het voor de voorlaatste dag van 2010. Voor de rest is deze dag niet het beschrijven waard, dus om jullie meer leeswerk te besparen, geen verhaalrekkende stukjes, het is zo al lang genoeg.

En dan de laatste dag van het jaar 31 december. ‘s morgens Megumi nog wat geholpen in de keuken. Nog even met Yuki naar de supermarkt geweest om nog wat groenten te gaan halen. Buiten stond een Yakitori-kraam en omdat ik dat nog nooit gegeten had hebben we maar iets gekocht. Wat moet je je daar nu bij voorstellen? Awel, kip op een stokske in 1 of andere saus gedoopt en dan gebakken op ne 'BBQ'. En het smaakte lekker

. Trug naar huis gegaan en onderweg vroeg Yuki of ik iets ging doen op oudejaarsavond. Ik zei dat ik niets gepland had en vroeg of we niets gingen doen met de familie. En bleek dat we niets gingen doen. Toen ik thuis kwam werd me dat een beetje teveel. Met andere woorden ik kreeg de derde huilbui sinds augustus. En ik wist niet juist waarom het kwam, maar waarschijnlijk omdat ik jullie allemaal mis daar in Belgie en dat ik er deze keer op oudjaar/nieuwjaar niet kon bij zijn... Omdat Megumi niet wist wat te doen heeft ze naar een vrijwilliger van AFS gebeld en om vier uur moest ik naar Fuchinobe om daar een gesprek mee te hebben. Maar ik wist totaal niet wat ik daar allemaal moest gaan zeggen, want ondertussen voelde ik mij al trug veel beter! Daar een beetje mee gebabbeld en daarna zijn we helemaal van het station naar mijn huis gewandeld, ik was met de fiets gegaan en dan doe ik daar tien minuten over. Ik denk dat we echt een uur gewandeld hebben en dat allemaal zodat Kenji haar vanaf het moment dat we thuis waren haar terug naar het station kon brengen. Echt SCHRAAL! Maar ja ni voor nix een AFS Japan vrijwilliger... Uiteindelijk bleek dat we ‘s avonds gewoon gezellig met de familie thuis Soba gingen eten. Daarna hebben we nog naar een muziekshow gekeken. Op vijf minuten voor 2011 werd ik ff helemaal gek, maar gek op de goeie manier . Tegen een uur of twee ben ik gaan slapen. Terwijl zaten jullie dus nog allemaal in 2010 en ik al in 2011 .

Op 1 januari werd ik al wakker om 8 uur. En jullie zullen zeggen wat is daar nu speciaal aan. Maar de goed geinformeerde mensen weten dat het tijdsverschil tussen Japan en Belgie 8 uur is. Dus op het moment dat ik wakker werd was in Belgie net het nieuwe jaar van start gegaan. Een beetje telepathie, of hoe dat ook weer mag heten

. Op nieuwjaar is het de gewoonte bij de Japanners om ‘s morgens 'osechi' te eten. Dat zijn bakken, kommen, weet ik veel hoe ge da noemt gevuld met vanalles dat uit de zee komt. Al dan niet rauw of gebakken of gekookt of gerookt of... Ik weet het niet, het was best wel lekker. Ik heb er alleen niet zo heel veel van gegeten. Ook in Japan is het de gewoonte om nieuwjaarsgeld te ontvangen en ik he book wat gekregen. Daar was ik wel blij mee . In de namiddag kwamen vrienden en familie van Kenji op bezoek om te komeneten. En die hadden zelf ook twee grote schotels sushi bij. Ik ben daar niet de hele middag bijgebleven, maar ik ben met een vriendin van school en haar papa naar een 'shrine = jinja' geweest. Het was daar ENORM druk want iedereen komt met Nieuwjaar daar naartoe om een geld in een houten bak te gooien en daarna een wens te doen voor het volgende jaar. En ik heb ook een wens gedaan. Die ik jullie niet ga vertellen, want dan komt ze misschien niet uit he . Daarna nog een souvernirtje gekregen, vrijgevige japanners . Toen hebben ze mij nog terug naar huis gebracht en daar was nog steeds iedereen aanwezig. De sfeer was wel al serieus los geworden, want ik denk dat ze al serieus wat bier hadden binnengekapt, maar het was wel leuk. ‘s avonds een pizza van PizzaHut en daarna was ik echt supermoe en ben ik gaan slapen.

2 januari eerst een gesprek gehad met Megumi over alles wat er gebeurt is enzo de voorbije dagen. Maar dat vond ik absoluut niet erg, want er zijn tussen mij en de rest van de familie echt geen problemen. Na de middag ben ik naar Sagamiono gegaan met de rest van de familie. We zijn eerst iets gaan eten. Ik had rijst met patatten, eieren en spek. Het bleek niet echt de lekkerste combinatie te zijn. En daarna hebben we nog wat gewinkeld. Het was daar wel heel druk, want het zijn hier ook Solden. En normaal is het in de winkels al vrij druk, maar nu dus nog drukker. Op het einde nog een overheerlijke (dat bleek later) 'duits' broodje gekocht. Naar huis gegaan en nog wat tv gekeken. En toen dat lekkere broodje als avondeten opgegeten. Daar kwam mijn broodverslaving weer even boven

.

Den 3e januari was het de eerste kendoles van het jaar. En omdat het de eerste les was zijn we naar hetzelfde Shrine gelopen als naar waar ik de 1e geweest was. Maar deze keer dus al lopend, best wel ff vermoeiend. Daar moisten we nog even wachte op de sensei's, want die waren met de auto... Na het centjes gooien trug gelopen en dat was het moeilijkste stuk, want nu moesten we de steile berg oplopen, die we daarvoor afgelopen waren. Niet echt wat ge noemt leuk. Ik kreeg namelijk heel veel last van mijn achillespezen en dat is niet echt goed nieuws. Ik was dan ook veeeeel later terug int school als de rest. Toen ik eindelijk toch daar was mij vlug omgekleed, want de training ging gewoon door. De dochters van Umezawa Sensei waren er ook om mee te trainen en nog wat ander volk dat ik niet ken. Na de training bleek dat al de ouders van de andere leden er waren en eten hadden klaargemaakt

. Namelijk soep en onigiri (soort van rijstbal) en kippenuggets ofzoiets. Toen we klaar waren met eten heeft iedereen zijn doel voor dit kendojaar moeten vertellen. En mijn doel is, beter worden in kendo en misschien in April of Mei mijn Shodan in kendo halen. Daarna bleek dat we nog een beetje calligrafie gingen doen. We moisten allemaal een kanji schrijven die ons doel voor dit jaar voorstelde. Ik heb het teken voor Vrede getekend. Het was redelijk goe gelukt, maar het was nogal vrij klein uitgevallen. Hoe dan ook ik was er trots op. Toen iedereen klaar was en alles mooi was opgehangen nog alles opgekuist en naar een toespraak van Umezawa Sensei geluisterd en daarna naar huis. Thuis heb ik met Megumi over Diego gepraat, want blijkbaar zit diene vanalle dingen over mij te zeggen tegen AFS die totaal niet waar zijn. Zo zou ik de oorzaak zijn van alle dingen die hij verkeerd doet. Wat dus helemaal niet het geval is, ik ben nog zo'n braaf en vriendelijk meisje. Megumi wist dit allemaal omdat de gastmama van diego gebeld had. Ik, diego en zijn gastzus zouden namelijk de volgende dag naar de film gaan. Na mijn irritaties geuit te hebben ben ik gaan slapen.

De volgende dag, 4 januari, zoals hierboven al gezegd ben ik met Diego en zijn gastzus naar de film geweest. De oma heeft mij de weg naar de bushalte getoond en mij veilig op de bus afgezet naar Sagamiono. Ik was maar net op tijd. Maar jah, daar kan ik nix aan doen he, want ik wist niet hoelang ik op de bus moest zitten. Daar (sagamiono) samen met Diego en zijn zus de trein naar Ebina genomen. Daar eerst nog wat rondgelopen in de gamehall en toen naar de cinema. Tickets gekocht, best wel duur, bijna 13 euro. Maar het was een 3D film, dus da was wel te verwachten. We zijn trouwens naar Tron Legacy gaan kijken. Hij bleek wel niet echt zo heel goed te zijn, dus dat was wel een kleine teleurstelling. En voor de rest was het ook ni echt plezant, met die dingen die ik allemaal gehoord had enzo. Na de film nog purikura gemaakt, wat in de winkeltjes gekeken en toen terug naar huis. Toen ik thuiskwam bleek dat er niemand thuis was en ik had ook geen sleutel bij. Maar geen paniek, want even later kwam de oma thuis, met sleutel

. Ik kwam ook te weten dat de opa die dag voor iets meer als een maand naar het ziekenhuis moet. Dus het gaat stil worden in huis.

De 5e had ik echt geeeen goesting om op te staan. Maar in ben er toch in geslaagd om mijn benen over de bedrand te gooien, het begin van opstaan

. Naar de kendo vertrokken, voormiddag training. Om 12 uur middagpauze, gegeten en daarna voor de verwarmer gelegen en een beetje 'geslapen'. Om 14 uur trug training en om 17 uur was het afgelopen, ons omgekleed en naar huis vertrokken.

6 januari was het nog eens tijd voor een uitstapje. Ik ben samen met Katharina, een duits meisje, naar Harajuku geweest. In shibuya waar ik mijn laatste overstap moest maken, had ik even een probleem want ik vond mijn volgende trein niet. Maar daar kwam het spreekwoord: 'kijk verder als uw neus lang is' goed van pas. Ik stond namelijk aan de ingang van die spoorlijn :p. Gelukkig had ik dat vrij snel door en heeft Katharina niet lang moeten wachten. Bleek dat het een winkelstraat was. Dus zijn we daar helemaal doorgelopen en op de trugweg een beetje in de winkels gekeken. Maar het leek wel of alle maten maar gingen tot Medium en die is absoluut niet hetzelfde als in Belgie. Dus we kwamen tot de conclusie dat we ons waarschijnlijk niet echt veel kleren gingen aanschaffen. Wel hebben we een lekkere pannenkoek met ijs gegeten. Nog een beetje verder gewandeld en zijn we ook nog iets anders gaan eten. Ik had een chocoladesouffle met Belgische chocolade

(alles waar Belgische chocolade opstaat, moet ik echt proberen...). Daarna hebben we ook nog Purikura gemaakt en dat hebben we twee keer gedaan. Want ik had per ongeluk te snel op de verdergaan knop geduwd waardoor we de eerste keer maar 2 foto's hadden. Gelukkig nam Katharina het mij niet kwalijk, dat zo ook maar erg zijn eigelijk he. Toen zijn we nog door een enorm park gewandeld op weg naar een tempel. En daar was blijkbaar iets te doen, want er was superveel volk. We dachten eerst nog te blijven, maar omdat we toch niet veel konden zien zijn we maar vertrokken. We besloten om de trein richting Shinjuku te nemen om eens te kijken wat er daar te zien was. Maar het enige wat we daar gedaan hebben is: onigiri gekocht. (een soort van eten, rijstbal), even uit het station gelopen, maar er was niet onmiddellijk iets interessants te zien, dus zijn we terug naar Shibuya te gaan. Daar dachten we naar de nieuwe film van Narnia te gaan kijken, maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Ik dacht we zullen naar dezelfde zaal gaan als met Harry Potter vorige keer en daar spleen ze die misschien wel. Maar dat ging niet door, want in die filmzaal speelden ze alleen Harry Potter. Dus gingen we maar op zoek naar de Krispy Kreme Donuts. Gelukkig hebben we die wel gevonden. Daar was ook een filmzaal vlakbij, maar daar speelde ze Narnia ook niet. Dus hebben we maar elk 2 donuts gekocht. En ze waren lekker. Daar nog wat gepraat en toen zijn we allebei naar huis vertrokken. Thuis was Kenji in de krant aan het lezen en opens: 'Oooh, Belgie heeft al 200 dagen geen regering' Het stond zelfs hier in de krant, compleet met foto van Yves Leterme. Ik had die avond ook echt geen zin om de volgende dag naar de kendo te gaan en Megumi kon het helemaal begrijpen. Dus heeft ze mij geholpen om een bericht te sturen naar Nozomi en daarin stond een klein leugentje om bestwil. En die bestwil was de gezondheid van mijn voeten en mijn pols. De vorige training had ik mijn pols namelijk wat bezeerd. En dat was het voor die dag.

De volgende dag heb ik dus in plaats van naar de kendo gegaan toch wat nuttige dingen gedaan. Ik heb namelijk aan mijn huiswerk voor Engels gewerkt

. Het begon eens tijd te worden, want de vakantie liep ten einde. Toen wist Megumi mij ook te vertellen dat ik vrijdag al naar de kapper zou gaan in plaats van zondag. Maar daar had ik niet op tegen, want het was serieus nodig. Dus tegen half 4 gingen we op weg naar het kapsalon. Daar nog even moeten wachten en toen was het zover. Eerst even mijn haar wassen en toen de schaar erin. Maar niet teveel natuurlijk he, want mijn doel is nog altijd om met lang haar terug te komen naar Belgie. Toen mijn haar nog een keer gewassen, vreemd vreemd en toen werd mijn bles kortgewiekt. Op het eerste gezicht was er precies toch veel afgegaan, maar nu na een paar dagen blijk het toch nog meet e vallen. Na het knippen nog even langs de supermarkt, ik ben gewoon in de auto blijven zitten. Het was 7 januari en blijkbaar is het de gewoonte om op die dag 7 verschillende (groene) groenten te eten. Het was een mengsel van platte rijst en die groenten en nog dingen. Daarna nog vis en erwtjes gegeten. ‘s avonds vroeg gaan slapen want de volgende dag moest ik vroeg opstaan.

Zaterdag 8 januari ben ik al om 6 UUR opgestaan. En de redden zal ik hieronder een keer vertellen. Ik ging met een paar mensen van school naar een of andere discussie over Internationaliteit, Milieu, Onderwijs en Filosofie. Eerst 40 minuten op de trein gezeten en toen ik eindelijk mocht uitstappen bijna mijn gsm kwijtgeraakt

. Ik had hem in de zak van mijn jas gestoken, blijkbaar niet zo'n slim idee. Want bij het uitstappen viel die daar ineens uit. Gelukkig dat ik het gemerkt had, want anders was ik hem zeker kwijt geweest. Maar het ergste was om hem terug op te rapen, want iedereen was de trein aan het uitkomen ik naar beneden gedoken en hem opgeruimd, met gevaar voor mijn eigen hoofd . Maar ik had hem terug . In het station nog wat moeten wachten op de andere tweedejaars van Yaei High School. Toen die aangekomen waren naar Kanagawa Sogoh High School vertrokken. Daar hebben we nog wat geholpen met alles klaar te zetten en nog andere dingen. Om tien uur was iedereen aanwezig en waren we met ongeveer 100 studenten van verschillende scholen best wel heel wat dus. Eerst een interactieve presentatie van een in Japan wonende Amerikaanse professor. Professor Slater genaamd. Da was nog wel leuk. En daarna was het middag, mijn obento opgegeten en toen naar een dansvoorstelling gekeken van een paar leerlingen van Sogoh High School. Na de middag konden de discussie dan beginnen. Over onderwerpen die ik hierboven al genoemd heb. Het was best wel interessant om de ideeen van andere personen ook een keer te horen. En het handige was dat alles in het Engels gebeurde. Er waren ook een paar studenten van een internationale school, Bijna allemaal amerikanen. Op een bepaald moment zat e rook ne gast in mijn groep die al 8 jaar in Japan woonde en nog minder Japans kon dan ik. Toen dacht ik toch wel ff WTF, maar ja die zat op die internationale school en sprak waarschijnlijk alleen maar Engels, dus... Op het einde moest iedereen de ideeen van het laatste deel (er waren vier rondes) naar voor brengen. Daarna nog een kleine afsluiting, nog mee helpen opruimen en toen met Satomi, Asuka en Kanako naar Machida vertrokken. Asuka moest eerst nog een uurtje naar de buitenschoolse les. Das hier blijkbaar de gewoonste zaak van de wereld. Ondertussen ben ik met die andere twee meisjes nog wat gaan winkelen in Machida. Om 7 uur hadden we terug afgesproken en zijn we iets gaan eten. Na het eten wat trouwens lekker was zijn we allemaal naar huis gegaan. En ik was heel blij toen ik eindelijk in mijn bed lag .

De volgende dag (9 januari) alweer vrij vroeg opgestaan, want het was nieuwjaarskransverbranding. Een beetje zoals een kerstboomverbranding in Belgie, maar hier is dat nogal moeilijk omdat iedereen hier ne plasticke of helemaal gene kerstboom heeft. Maar dus ik ben daar dus samen met Yuki naartoe geweest. Dat is zodat de voorouders die op bezoek zijn geweest tijdens nieuwjaar, de aarde terug kunnen verlaten. (Alle zoiets ongeveer toch denk ik

) We hebben daar mochi (geplette rijst met een of andere saus bij) en een kom soep gegeten. Terug naar huis gegaan en toen stelden ze ineens voor om te gaan bowlen. Waarom niet he . Dus nadat we Megumi in het kapsalon afgezet hadden en nog even naar de boeken/manga/dvd/video winkel geweest waren richting de bowling. Ik vond de bowlingschoenen toch wel iets meer fashionable dan in Belgie. Na twee spelletjes had ik dik gewonnen, daar was ik wel blij mee, Off Course. Na een dik uur was het afgelopen en zijn we Megumi gaanhalen in het kapsalon. Toen zijn we iets gaan eten, ik had ketchuprijst (ohmrice genaamd). Daarna zijn we doorgereden naar Machida waar we nog wat rondgelopen hebben. Om 5 uur hadden ik en Megumi een afspraak met mijn LP en een andere vrijwilliger van AFS. Bleek dat dat mijn mid-orientatie was, wat leuk seg... Het ging eerst over oudjaar, daarna over de kendo en teon over dat ik wel heel graag karate wil doen. Dus heb ik te horen gekregen als ik dat wil doen, dan moet ik het allemaal zelf regelen. Maar het gaat er toch bijna zeker van komen. Dus daar was ik wel blij om. Na anderhalf uur ofzo was het gesprek afgelopen, en dat was een hele opluchting! Toen zijn we nog niet naar huis gegaan, maar we zijn nog naar een Yakiniku-restaurant gegaan (Dat is een Koreaans restaurant waar er een soort van BBQ in de tafel zit) We mochten zelf ons vlees en andere dingen bakken. Da was wel is leuk. Het was best wel grappig, dus ik heb mij goe geamuseerd. Als dessert nog een verbazend lekker bolleke vanilleijs gegeten en toen na en dag vol bezigheden en heel veel eteneindelijk naar huis. Nog wat op de pc en toen gaan slapen.

De volgende dag, de 10e was het weer kendo, maar alleen de voormiddag en het begon pas om 10 ipv om 9 uur. Het was een training zoals anders, misschien een beetje korter, maar over het algemeen zeer hetzelfde. Na de kendo terug naar huis gegaan en mij nog wat beziggehouden. Tegen vier uur zijn Megumi, Kenji en Obaasan naar het ziekenhuis vertrokken om Ojisan te bezoeken. Ik heb ondertussen mijn huiswerk (een collage) voor Engels afgewerkt. Daarna nog wat tv gekeken en gegeten, nog wat op de pc en toen gaan slapen.

En uiteindelijk dinsdag 11 januari, de eerste schooldag van het nieuwe jaar. ‘s morgens op mijn gemak opgestaan en naar school vertrokken. Er heerste een leuke sfeer in de klas, zo de eerste les na de vakantie (vraag me niet waarom) en der hadden keiveel mensen koeken bij om uit te delen (maar jah ik wist daar nix van) Eerst een lesje Bio en daarna Engels. Na de les zijn mijn klastitularis dat ik morgen (woensdag) niet naar school hoef te gaan, omdat de rest testen heeft waar ik niet mag/kan/moet aan meedoen. Dus blijf ik lekker thuis

. Tijdens de middag op mijn gemak gegeten en wat met mijn klasgenoten gebabbeld en na de middag naar de drama-class. Vandaag heb ik daar nu is echt nix uitgevoerd se, maar eigenlijk niemand echt, dus jah... Toen naar huis gegaan en mijn kamer nog eens gestofzuigd. Toen voornamelijk naar tv gekeken en wat gelezen. Megumi was terug naar het ziekenhuis, dus hebben we pas vrij laat gegeten. Daarna nog dit verslag afgeschreven, waar jullie ongetwijfeld blij mee waren. Ik ook wel eigenlijk, dat ik er nu eindelijk vanaf ben . Maar dus dit was het dus ongeveer. Aah jah nog een nieuwtje, door de fantastische site YouTube genaamd kan ik Thuis terug volgen, woehoeww!! .

Alle ik denk dat jullie nu wel genoeg verslag hebben gehad. Ik dacht ere en paar dagen tussenuit te laten. Dagen waarop er niets gebeurd was, maar helaas heb ik niet veel van die dagen gehad in de vakantie blijkbaar.

Dus nog een laatste keer iedereen een heel gelukkig nieuwjaar en de beste wensen voor 2011. En voor al die studenten die op dit moment in de blok zitten of in de examens, whatever. HEEL VEEL Succes en doe dat goed he

.

Groetjes Sara

Xxxxxx.

Ik heb jullie met nieuwjaar heeeel hard gemist hoor!!

P.S.: Nog een heel gelukkige verjaardag gewenst aan Noortje, want zij is namelijk op 8 januari 12 jaar geworden. PROFICIAT