En de eerste 100 dagen van mijn Japanse luilekkerleventje zijn vandaag officieel gepasseerd. Dat wilt dus zeggen dat het nog minder als 8 maanden duurt voordat ik terug een voet op Belgische bodem zet. Maar laten we daar nu nog maar even niet aan denken he

.
Na de problemen van vorige week gaat het toch alweer een stuk beter met mij, dankzij mijn lieve gastmama die gezegd heeft dat ik mij maar niet teveel moet aantrekken van wat mijn LP allemaal zegt. En nu het verslagje van de vorige week, van volgende week is namelijk moeilijk omdat ik nog niet weet wat daar gaat gebeuren he .

Dus op zondag waren we uitgenodigd door de Japanse Post Service ofzoiets om naar Tokio te gaan. Dus ‘s morgens al vrij vroeg vertrokken met de trein richting Tokio. In Machida was ik Cesare tegengekomen, dus zat ik al niet meer helemaal alleen op de trein. Ik heb zelfs mijn plaats afgestaan aan een oud Japans mevrouwtje. Ze was er heel blij en uiteindelijk bleek dat die zelfs Engels kon, want die was in haar jeugdige jaren voor een paar maand naar Canada geweest. Dus daar even mee gepraat en toen waren we al op de plaats waar we met een AFS-vrijwilliger hadden afgesproken. Een volgende trein genomen en toen heeft ook Diego zich bij ons gevoegd. Na nog even een bankautomaat gezocht te hebben voor Cesare die opeens opmerkte dat hij helemaal geen geld meer had, zijn we aangekomen in het gebouw waar we moesten zijn. Daar bleken nog drie andere AFS-studenten te zijn. Mai van Thailand, Katharina van Duitsland en Emily van de Verenigde Staten. Mai en Emily zijn al hier vanaf maart, dus voor hen is het avontuur alweer bijna afgelopen. Toen we even kennisgemaakt hadden en een naamkaartje hadden opgespeld hebben ze ons naar een lokaaltje gebracht waar we nog een beetje informatie kregen over wat ons te doen stond enzo. Na even gewacht en gepraat te hebben mochten we naar binnen. Daar moesten we ons voorstellen aan een stuk of 30-40 jongeren tussen 9 en 17 jaar in het Japans natuurlijk. Daarna hebben we nog allezes een spelletje moeten uitleggen. Ik en katharina hebben Blad Steen Schaar uitgelegd. Ik in het Nederlands en Katharina in het Duits. Er bestaat ook een Japanse variant namelijk 'Jankenpo'. Dus ze verstonden het allemaal gemakkelijk, alleen worstelden ze nog een beetje met de uitspraak

. Daarna heeft Emily 'The Chicken Dance' uitgelegd. En hebben we met Mai (dat is haar bijnaam, haar echte naam is veel te lang en te moeilijk) de Thaise versie van 'zakdoek leggen' gespeeld. Toen nog even de 'stoelendans' in het Spaans met Diego. En als laatste een 'doe alles andersom'-spelletje met Cesare. Daarna nog een of ander spelletje met gaten in kranten en kerstboomversieringen, vreemd, maar ongetwijfeld zeer Japans . Daarna was het etenstijd. Een doos met vier miniboterhammekes, een stukske omelet en een beetje pasta in. Als drank groene thee, wat ik niet lust en ze hadden geen water . En als dessert een soort van pudding met caramelsaus dat ook niet erg smaakte. Genoeg gegeten, maar niet altijd met evenveel zin! Daarna was het tijd om haiku's te schrijven. Voor degenen die dit niet kennen. Een soort van gedichtje waar Herman Van Rompuy zich graag mee bezig houdt. Hier mijn zelfgeschreven Haiku (degenen die mij toch wel al een beetje kennen weten dat mijn originaliteit soms ver te zoeken is en dat was ook zondag het geval):

Warm and Cold
As far as the eye can see
Blue and Endless
The Ocean

Hahaha, kvind het zelf ook nog altijd grappig, dus jullie mogen er ook gerust mee lachen. Nadat iedereen klaar was hebben wij, de uitwisselingsstudenten, nog een cadeautje gekregen van de lagere school kindjes. Best wel leuk, ik heb zelfs twee dingen gekregen, jeuheuj, ik was geliefd

. Ook nog een presentje van de organisatie, een Hello Kitty knuffel. En dat was zowel voor de meisjes als de jongens . Daarna hebben we afscheid genomen en zijn we vertrokken. Buiten nog dag gezegd tegen Emily en Mai. Katharina was al vroeger vertrokken door een 'Club Activity'. En toen zijn we naar de Tokio Tower gegaan, bijna een kopie van de Eifeltoren in Parijs, alleen was deze rood met wit. We hadden eerst het gedacht om er ook op te gaan, maar aangezien er zo'n lange wachtrij stond hebben we maar besloten dat dat voor een volgende keer zou zijn. We zijn daarna we nog naar een grote tempel geweest en die was best wel indrukwekkend! Na daar even rondgelopen te hebben en een beetje uitleg te hebben gekregen zijn we terug richting station vertrokken. Nog even gestopt bij de convenience store om wat eten en drinken te kopen en toen met de trein naar huis. Nog even een tussenstop in Machida gemaakt en een gesprek gehad met mijn LP bij een glaasje fruitsap en een stukje chocoladetaart. Het was in elk geval al een beter gesprek als vorige keer aan de telefoon, dus daar was ik wel blij om. Na een halfuurtje de trein naar Fuchinobe genomen, daar is Megumi mij komen ophalen en zijn we naar huis gegaan.

De maandag was het weeral een hele opgave om uit de lekker warme bed te komen. Mijn voornemens om hier vroeg te gaan slapen werken precies niet... Op school is er niet veel specials gebeurd, alleen heb ik ineens opgemerkt dat er een enorm gat zit in mijn trui ter hoogte van mijn elleboog. Hier volgt later nog meer over. De kendo was maandag ook niet echt de moeite, want dinsdag was het wedstrijd dus waren we al heel vroeg gestopt. ‘s avonds heb ik ook niet echt veel meer uitgevoerd, alleen verteld dat mijn pull kapot was en dat was de missie van de volgende dag, een nieuwe trui / vestje kopen.

Op dinsdag hadden we namelijk geen school en omdat ik ook niet mee ging naar de wedstrijd van de kendo was er dus genoeg tijd om een nieuwe uniformpull te gaan kopen. ‘s morgens heb ik wel nog eerst een beetje geholpen in de tuin. Ik heb de groene pepers van de struik geplukt. En vrij eentonig werkje, maar goed tegen de verveling.

Daarna naar het winkelcentrum gereden, daar hebben we eerst iets gegeten en toen ben ik met Megumi op zoek gegaan naar een pull. Al snel hadden we ene gevonden en tot mijn verrassing heeft Megumi betaald. Nog een beetje rondgeslenterd in het winkelcentrum terwijl de rest inkopen aan het doen was. Na een tijdje mij bij hun gevoegd. En toen zijn we terug naar huis gegaan. Nog wat gelezen en gezeten en geluierd. Wanneer ik terug beneden kwam stond het nieuws op met de vermelding dat Noord-Korea Zuid-Korea aangevallen had. Ik heb dan maar mee naar het nieuws gekeken en geprobeerd om er iets van te verstaan. Toen een soepke gegeten met heeeel veel groenten en een hamburger. En dat was alweer het einde van de zoveelste vrije dag.

Op woensdag was het alweer tijd om naar school te gaan. Niet veel speciale dingen gebeurd. Vandaag was er ook geen kendo, omdat ze de dag ervoor (normaal de rustdag) een wedstrijd hadden. Dus ben ik maar naar huis gegaan. Megumi was heel verbaasd dat ik al zo vroeg thuis was. Een beetje op mijn kamer nietsgedaan. Tegen vijf uur waren Kenta en zijn mama gekomen en dan heb ik daar nog een beetje bijgezeten. Het was best wel grappig, diene Kenta heeft een heel pak van een soort van kaasdingskes leeggegeten. Terwijl dat hem nog moest eten daarna. Toen zij terug naar huis vertrokken waren vertelde Megumi mij dat mijn LP erachter was gekomen dat ik vrijdag niet naar de Franse les geweest was. Dat belooft voor de volgende ontmoeting

. Ik heb ook nog maar eens de regels bekeken van wat ik allemaal niet mag en dat blijkt heel veel te zijn. Daarna nog wat gegeten, nog wat op de pc en toen gaan slapen.

Donderdag 25 november op mijn gemakske opgestaan en naar school vertrokken. Tijdens Engels bleek het dat ik mijn huiswerk niet gemaakt had. Maar gelukkig was ik niet alleen

. Dus nog maar snel iets verzonnen en uiteindelijk was het toch goed. Tijdens de middag was ik Nozomi van de kendo tegengekomen en die wist mij te vertellen dat het vandaag weer geen Kendo was, voor de meisjes allesinds. Dus na het wekelijkse leesuurtje ben ik naar huis gegaan. Maar ik heb niet stilgezeten deze keer, mijn loopschoenen aangetrokken en 40 minuten gaan lopen. Trug thuisgekomen nog wat buikspieroefeningen gedaan en toen was het sportieve gedeelte van de dag voorbij. Nog wat naar tv gekeken, gelezen, gegeten, op de pc en gaan slapen.

Vrijdag 27 november en alweer laatste dag van de schoolweek, zoals jullie kunnen lezen gaat de tijd hier goed vooruit. Op school de laatste tennisles gehad denk ik, vanaf volgende week wordt het basketbal! Het was nog een leuke laatste les met verschillende partijtjes. Daarna terug Engels, middageten, Home Economics en Frans. Tijdens HE had ik even mijn hoofd op de bank gelegd, heb ik toch wel een uur geslapen zeker

. Shame on me! (Maar gelukkig zijn erook hier weer mensen die net hetzelfde doen, dus ik ben geen uitzondering)Tijdens Frans nog een beetje geholpen met de uitspraak, wat echt wel nodig is . Voor de rest hebben we vooral oefeningen gemaakt. Toen naar de kendo en daar heb ik weer serieus mijn best gedaan. Een geode training al bij al. Ik heb zelfs tegen Umazawe-sensei gevochten... De training duurde ook langer en ik was pas om 19.30 thuis. Maar daar stond een lekkere biefstuk met frieten op mij te wachten. Wel al de tweede keer deze week, maar we klagen niet . Vandaag hadden we op school ook de schoolkrant gekregen en daar stond mijn interview op, wat ik alweer bijna vergeten was. Best wel grappig om opnieuw te lezen .

Op zaterdag ben ik al 'vroeg' opgestaan. Al om 10 uur. Ik vond dat zelf niet zo vroeg maar volgens de familie was dit al een hele prestatie. Wat gegeten en een heel gesprek gehad met Ojisan over vanalles en nog wat. Tegen half een met Megumi naar 2 enorme winkelcentra gegaan, die dan nog eens naast elkaar en in verbinding met elkaar lagen. Daar eerst wat gegeten en toen alle verdiepingen rustig rondgegaan. Megumi wou cadeautjes kopen voor Eden, het Nieuw-Zeelandse meisje, die vorig jaar een maandje hier geweest is. En die hield van Hello Kitty, dus Hello Kitty zou het worden

. Na drie uur rondwandelen was ik serieus moe (vraag me niet hoe het komt) en mijn voeten deden ook zeer. Na nog even een beetje inkopen gedaan te hebben zijn we een uur terug naar huis gereden. Ik heb bijna de hele weg geslapen. Niet veel meer uitgevoerd.

Vandaag zondag rustdag, maar hier niet hoor. Ze hebben zich vandaag bezig gehouden met de grote kuis. Megumi heeft zich geamuseerd met een of ander stoomtoestel om alle kasten en ramen proper te stomen. En Kenji heeft zich geamuseerd met de nieuwste aanwinst een Hoge Drukreiniger

. Ook nog even naar een tentoonstelling gegaan van de ouderenclub in de straat. Allemaal schilderijtjes, maar dan met Japans papier geconstrueerd echt chic. Toen we trug thuis waren, begon Megumi ineens de gang schoon te maken met... Jawel de hogedrukreiniger, toen moest ik mij toch even inhouden. Ik heb een beetje afgewassen om toch iets te doen en mijn verslag getypt zoals jullie zien. Ondertussen heb ik ook de (valse)kerstboom opgezet en ik vind een echt exemplaar toch veel leuker hoor! Daarna heb ik mijn kamer nog een beetje opgevrolijkt met de kaartjes die ik gekregen heb voor mijn verjaardag. En nu ziet de muur er toch al iets minder saai uit! Nog een beetje TV gekeken. Vandaag werd er niet gekookt, want er was al hard genoeg gewerkt, maar er was wel een lekker aan huis geleverd bord rijst met currysaus en kip. Njammie .

En dat was het weeral se, met een dagje vertraging, maar toch nog redelijk op tijd.

Heeeeeel veel groetjes

Saraa Xxxxxxxxxxxxxxxxx.