Na veel cadeautjes, feestjes en verjaardagswensen heb ik nog eens de tijd gevonden om een blogbericht te schrijven! Er is weer veel gebeurd sinds het vorige verslag, dus zet jegoed in je stoelen begin eraan...

Zoals jullie de vorige keer al konden lezen, was het op zondag 7 november Mochitsuki-party van AFS. Ik had er niet echt een gedacht van wat ik ervan zou moeten verwachten. Maar het kwam er dus op neer: Eerst rijst koken en daarna wanneer hem goed plat is, bewerken met verschrikkelijk zware houten hamers in een houten pot/kom/emmer, of hoe ge dan ook zou mogen noemen. Gemengd met een beetje water werd het uiteindelijk een kleverig massa die naar, hoe kan het ook anders, rijst smaakte. Daarna werd dat nog in stukken gesneden of gescheur of hoe ge ook maar wou en dan werd da in een mengsel van suiker en geplette sojabonen gerold. Ik vond het resultaat niet echt superlekker, maar moest er niets anders geweest zijn had ik er wel goed van gegeten. Maar gelukkig waren er ook nog heeel veel andere dingen! Zoals kip, aardappelsla, rijst (maar dan niet de geplette variant, die trouwens Mochi genoemd wordt), sushi en nog veel andere dingen die ik mij helaas niet kan herinneren. En toen was het tijd voor een verrassing... Een heerlijke chocoladetaart (waar ik dan ook 3 stukken, ze waren weliswaar maar klein, van heb gegeten.), een kaart met verjaardagswensen op van een paar mensen van AFS en van een paar meisjes van mijn klas die ik had uitgenodigd. Ook nog een cadeautje gekregen van een paar studenten die volgend jaar naar het buitenland gaan. Allemaal heel leuk. Voor de rest waren er als dessert nog slagroomkoeken, kleine koekjes en mandarijntjes (in Japan 'Mikan' geheten) Toen alles op en opgeruimd was, was het tijd om met de hele groep naar binnen te gaan en moisten ik, Cesare en Diego een beetje uitleg geven over ons land. En daarna moest de rest zich ook nog voorstellen. Ik had als surprise (omdat belgie natuurlijk bekend staat voor die overheerlijker chocolade) mignonetjes voor iedereen en ze vonden het allemaal heel lekker. Op het einde nog een groepsfoto gemaakt, maar toen had ik echt verschrikkelijke hoofdpijn, waarschijnlijk kwam het gewoon doordat ik zo moe was, maar het was niet echt een goede afsluiter van een leuke dag. Toen ik thuis kwam ben ik dan nog maar een uurtje gaan slapen voor het avondeten en daarna ging het gelukkig al wat beter! Na het eten nog naar een filmke gekeken en toen na een lange dag gaan slapen.

Op maandag was het weer tijd voor school. Ik had ‘s nachts niet echt goed geslapen, want de hoofdpijn was weer teruggekeerd. Maar het was weer eens een leuke dag op school, dus dat maakte al veel goed. Na het school wou ik eigenlijk het liefst naar huis gaan, want ik was nog steeds niet verlost van de hoofdpijn en ik was echt moe. Maar gelukkig hebben de meisjes op de kendo mijn pijn kunnen verlichten met een vroeg cadeautje voor mijn verjaardag. Een paar oorbellen, een speld en iets om op mijn shinai te steken (voor de geinteresseerden onder jullie een Tsuba genoemd). Ik vond het een leuke en mooie verrassing. Ik heb weer een paar moeilijker oefeningen gekregen. Maar heeeeel veel oefening in dit geval baart kunst. Toen ik thuis kwam na de kendoles waren er twee verjaardagskaarten aangekomen. Leuk leuk leuk :D.

Op dinsdag 9 NOVEMBER was het dan eindelijk zover Sara Vanden Ecker werd 18 jaar. Bij het ontbijt was het al tijd voor een cadeautje van Megumi, Ojisan en Obaasan: een paar mooie oorbellen en een mooie armband. (Made in Japan). Toen naar school vertrokken met een grote zak napoleons en een grote zak gemoofkes (lievevrouwkes). Op school aangekomen, begon de klastitularis met de vermelding: 'Today, it's a special day' [En ik had er totaal geen gedacht van wat die dag toch zou kunnen zijn (en het ironisme druipt er vanaf...)] 'It's Sara's 18th birthday, let's sing' Dus begonnen ze met de hele klas te zingen en mocht ik naar voor gaan om het kaarsje uit te blazen dat ze op een overheerlijk stuk chocoladecake/brownie gezet hadden. Jullie zullen zeggen weeral chocoladecake, maar ja, dat is nu eenmaal wat ik het liefste heb... Ik heb ook een doek gekregen met een afbeelding van Mount Fuji en verjaardagswensen van de hele klas erop. En ik was er heel blij mee. Ik heb toen ook maar onmiddellijk mijn snoep uitgedeeld en ze vonden het allemaal heel lekker. Omdat het echt superveel was hebben ze er voor de Engelse les ook nog goed van kunnen eten. Tijdens de Engelse les was het dan test lezen en op het einde zei de leerkracht dat het perfect was, mijn eerste 10/10 dus. Hij heeft mij als 'verjaardagscadeau' een handbook gegeven. En daar was ik ook blij mee, haha. Na de middag nog anderhalf uurtje Musical Class. En daarin zijn vandaag gelukkig toch alle rollen verdeeld geraakt. En ik heb de eer om de Superlekkere appel te overhandige aan Sneeuwwitje. Dat wilt dus zeggen dat ik da oud menske me hare kromme neus mag spelen. Na die les was het school gedaan en ben ik gewoon naar huis gegaan. Een beetje mijn kamer opgeruimd en tegen half vijf ofzo even geskypt met de mammie en de pappie, want hun dochter wordt maar 1 keer 18 he. Ondertussen had Megumi kei veel eten zitten klaarmaken voor een 'verrassingsfeestje' dat natuurlijk niet meer echt een grote verrassing was. Maar ik wist wel nog niet wie ging komen dus... Toen om 19 uur kwamen ineens Satomi, Karen, Kana, Yuna, Satsuki en Haruka binnen. Ik had al een klein gedacht van wie er zou komen, maar het was toch nog een leuke verrassing. We zijn drect begonnen aan het eten dat Megumi allemaal had klaargemaakt en het was echt allemaal kei lekker! Nadat onze magen al bijna op springen stonden was er nog de chocoladetaart, inclusief 18 kaarsjes. Na de hele moeilijk opdracht om ze in acht stukken te snijden hebben we ze lekker opgegeten en voor de jarige waren er twee stukken. En toen had ik echt genoeg gegeten, als ik der nog 1 ding had bijgestoken zat het waarschijnlijk tot boven in mijn keel! Maar jah. Na het eten heb ik ze nog mijn kamer laten zien en ze vonden ze allemaal heel mooi. Daar even gezeten en wat gebabbeld. Tegen 22 uur zijn ze naar huis vetrokken, na nog een paar fototjes (natuurlijk), want er waren er nog die met de fiets en trein naar huis moisten en als ze nog langer bleven zouden ze de laatste trein missen. En dat was natuurlijk niet de bedoeling he! Maar het was toch een SUPERfijn feestje! En na een toch lange dag vol cadeautjes en eten lag ik eindelijk in mijn bed. Maar ik kon de slap niet vatten omdat het eten echt dreigde terug in mijn keel te komen. Echt erg, uiteindelijk ben ik dan toch in slaap gevallen!

Op 10 november was het een vrij normale dag, diene van Biologie (Seibutsu) was er ni, dus moesten we een taak maken. Als ik beter Japans had gekund had ik ze waarschijnlijk heel gemakkelijk gevonden. Aangezien het maar een korte taak was hebben we meer dan de helft van de les gewoon gebabbeld. Toen het school alweer voorbij was trug naar de kendo. Er waren vandaag geen sensei's, dus er hing een heel ontspannen sfeer, best wel leuk! Na de les heb ik nog maar eens mignonetjes uitgedeeld, voor mijn verjaardag. En iedereen was er heel erg blij mee, om duidelijk te maken hoe blij even een exacte verwoording: 'Sara, I love you' Haha, daar werd ik wel blij van dat ze da zo leuk vonden. Toen iedereen weer klaar was om naar huis te vertrekken hebben we dat ook maar gedaan. En toen ik thuis kwam stond daar een leuke verrassing op mij te wachten. Een grote doos, de tweede in 2 weken... Omdat het nog even ging duren voordat we gingen eten heb ik ze maar onmiddellijk open gemaakt. En wat zat erin? Heeeel veel pakjes, chocolade en nog wat kleren. Een heel leuk pakketje dus, dankuwel: mama, papa, oma's, opa en Raf. Na het eten nog wat op de pc, even geskypt en na alweer een lange, maar leuke dag gaan slapen.

Den 11e November was het Wapenstilstand/Pockyday. Voor degenen die zich afvragen wat Pockydag juist inhoud, zeer simpel: 11/11 (belangrijk detail, een 1 wordt hier gewoon als een streepje geschreven) lijkt op vrij normal 4 streepjes naast elkaar en dat lijkt op Pocky-stokjes, of de Mikado-stokjes (die om op te eten weliswaar) in Belgie. Vandaar dat er op 11 november massaal Pocky's gegeten worden. En nu verder met de dag. Tijdens Home Economics gingen we een keer iets anders doen als gewoon les volgen, namelijk koken. En wat gingen we maken: cakejes en gekookte zoete aardappelen. Ik heb met mijn groep chocoladecakejes en mushipan gemaakt. Mushipan is gemaakt van zoete aardappelen, appels, een groentensausje (ofzoiets...), suiker, 1 ei en waarschijnlijk nog wel een paar dingen. Toen alles gemengd was en in cakevormdingen gegoten was werden alles samen (chocoladecakejes, mushipan en zoete aardappelen die nog over waren) in een grote bak gedaan en voor 20 minuten gestoomd. En na twintig minuten kwamen er heerlijk uitziende brownieachtige cakejes uit de stoom. En ze waren nog lekker ook. Voor de rest is er die dag niet echt veel meer gebeurd. Want ook tijdens de Kendo heb ik niet veel gedaan, aangezien ik terug last begon te krijgen van mijn voet.

Op vrijdag 12 november begonnen met een leske tennis en ik heb me voor de eerste keer echt geamuseerd tijdens LO! Nog een paar oninteressante lessen zoals gewoonlijk en toenn trug naar de Kendo. Daar weeral mijn gebruikelijk buiskspieroefeningen en suburi gedaan, spijtig genoeg, langs de kant zitten is echt niet leuk!! ‘s avonds wat foto's geuploaded, die jullie ondertussen waarschijnlijk al gezien hebben. En uiteindelijk de laatste dag van de schoolweek ook alweer achter mij gelaten en gaan slapen.

Zaterdag 13 november was het tijd voor nog een verjaardagsfeestje. ‘s morgens eerst een beetje mijn kamer opgeruimd en daarna ben ik, samen met Megumi, Kana gaan halen in Fuchinobe Station. Trug naar huis gegaan en daar wat gebabbeld enzo, want het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hebben. Ik heb een kei mooi fotoalbumke gekregen, maar het is nog niet af, dus neemt ze het nog eens trug mee naar huis. Ze had ook lekkere koekjes gemaakt met Belgische chocolade. Nadat we gegeten hadden zijn we terug naar Fuchinobe gereden en hebben daar Yudai, Diego en Cesare opgepikt. Vervolgens heeft Megumi ons allemaal naar de Karaokeroom gebracht. Daar hebben ik nog een agenda gekregen van Yudai en een mooi ketting van Diego en Cesare. Voor de rest hebben we vooral gezongen, wat natuurlijk de bedoeling is van karaoke. Tijdens de karaoke heft Kana ook beslist dat ze toch ook zou blijven slapen en ik was er heel blij om! We konden vrij drinken bestellen en we hebben ook een mandje popcorn, nootjes,... bestelt. Na drie uur was onze tijd om en zat Megumi ons al op te wachten. Gevraagd of we nog ergens purikura mochten maken, het mocht en toen zijn we nog helemaal naar Machida gereden. Daar vlug purikura gaan maken en toen terug naar de auto. Ondertussen had Kana naar Kenji gebeld en heb ik daar ook nog even mee gepraat. Het was nog eens leuk om daar iets van te horen en om nog eens Nederlands te spreken. Nadat we afscheid hadden genomen van Yudai zijn we terug naar huis gegaan. Daar hebben we lekkere paella en kip en scampisalade gegeten. Daarna nog even naar de Convenience Store en nog wat tv gekeken en gebabbeld en tegen 1 uur zijn we dan toch eindelijk gaan slapen. Ik viel echt bijna rechtstaande in slaap!

De volgende morgen 14 november dus, moesten we al vroeg opstaan, want Cesare wou al om negen uur aan Fuchinobe Station zijn. Uiteindelijk na een lekker ontbijtje en nog wat te babbelen met Megumi waren we om 9.30 aan het station, dus nog niet zo heeel veel te laat. Nadat ze vertrokken waren terug naar huis gegaan. De zus van Ojisan en haar man zijn nog langsgeweest. Diene meneer had echt kei mooie parasollekes uit papier gemaakt, echt chic! Voor de rest heb ik die dag vooral in de zetel gehangen en naar tv gekeken, niet echt veel nuttigs dus, maar jah het waren ook drukke dagen geweest he.

15 november, weeral maandag, weeral het begin van een nieuwe schooldag. Maar gelukkig moest ik maar een halve dag gaan. Want ‘s avonds was er de receptie van de ambassade. Na twee lessen, trug naar huis vertrokken, nog even gedouched, mijn (galabal)kleedje aangetrokken, nog wat gegeten en toen vertrokken naar de kapper (ook een vriendin van Megumi). Na ongeveer twee uur was mijn haar en dat van Megumi eindelijk gefixt. Nog een paar fototjes getrokken en vertrokken. En spijtig genoeg was het alweer beginnen regenen, maar daar kennen jullie op dit moment in Belgie waarschijnlijk wel alles van... We zijn weer naar Fuchinobe gegaan en daar hebben we de trein genomen richting Tokio en de Belgische Ambassade. Naar een paar verschillende treinen waren we dan op onze eindbestemming. Daar regende het spijtig genoeg nog steeds. Maar gelukkig was er op enkele meters van de uitgang van de metro een Convenience Store waar ze paraplu's verkochten. Daar heeft Megumi twee paraplu's gekocht en omdat we een beetje te vroeg waren hebben we daar nog wat rondgehangen. Maar we waren dat al snel beu, dus zijn we maar doorgegaan naar het gebouw van de ambassade. We waren daar om half 6, en het begon pas om zes uur. Dat werd ons dan ook duidelijk verteld. Wat een goed indruk seg... Gelukkig waren er nog meer mensen te vroeg. Na een half uurtje, was er al heel wat volk. Een kleine toespraak van een meneer van wie ik de naam nog de functie ken, maar goed. Hij verkondigde het buffet voor geopend. Er waren natuurlijk frieten (weliswaar niet echt heel lekker), stoofvlees (njammiee) en nog vanalle hapjes en vlees en vis enzo. Er was ook een lekker dessertenbuffet met een heerlijke chocoladetaart, gebakjes met slagroom en druiven (best wel lekker) en nog een paar andere dingen. Het was eigenlijk niet echt leuk, want er waren vooral businessmensen. Maar gelukkig maakte het eten toch nog veel goed. Na anderhalf uur zijn we dan toch maar vertrokken (dat was rond 7 uur), want ik had genoeg gegeten. Trug naar het metrostation en aan onze reis terug naar huis begonnen. Ondertussen was het echt koud geworden buiten. Na 3 uur reizen, jawel je ziet het goed 3 uur. Kwamen we terug aan in Fuchinober Station. Ik weet niet hoeveel treinen we genomen hadden, maar in elk geval veel meer als in het heengaan, om de een of andere reden. Ik was echt blij toen we thuis waren, kon ik eindelijk terug opwarmen. Nog even op de pc en toen gaan slapen.

Dinsdag, 16 november, ik had toch wa moeite met opstaan ‘s morgens. Vooral omdat ik moe was en omdat het zo koud was. Maar uiteindelijk toch maar uit mijn bed gekropen. Gelukkig moest ik niet veel aan mijn haar doen (niet dat ik daar anders veel aan doe), want mijn kapsel van de vorige dag was slaapbestendig gebleken. Dus naar school vertrokken en daar heel wat leuke commentaren op mijn haar gekregen, ik werd er onmiddellijk beter gezind van. Tijdens Engels hadden we blijkbaar een redelijk grote test. Met luisteren, lezen en redeneren en het was echt GEMAKKELIJK. Maar achteraf was ik blijkbaar 1 van de enige die da vond... Dat zegt dus veel over het niveau van Engels hier. Daarna was het alweer middag en zat mijn obento weer vol met allemaal lekkere dingen. Na de middag was het terug Musical class, de tweede al van dit verhaal. Iedereen heeft vandaag zijn eigen tekst moeten opzeggen en dat zorgde wel voor grappige situaties. Na die les was het alweer tijd om naar huis te gaan. Thuis heb ik mij vooral verveeld. Vandaag heb ik het toch een beetje moeilijk gehad, aangezien ik niets te doen had en mij nogal heel hard verveelde, dus even heel veel gemis naar Belgie!

Ziezo dat was het weer voor deze keer, bedankt voor de tijd die jullie erin gestoken hebben om dit verslag helemaal tot het einde te lezen. Omdat ik zoals jullie wel al konden lezen niet echt veel tijd gehad heb de vorige dagen om iets te posten. Maar hier was het dan he.

Het volgende zal zeker een stukje korter zijn, aangezien dat maar over een viertal dagen gaat.

Superveeeel groetjes vanuit het nog steeds verre Japan.

Ik denk nog steeds heel veel aan jullie en ik mis jullie heel hard!

En plaats maar reacties he, want dat ik leuk om te lezen

Xxxxxx.

P.S.: Ik ben officieel een week 18