Hallokidokieee

,

Comment ca va en Belgique? (Ik kan hier geen C-cedile typen en ook geen accenten

)

Dan het verslag:

Op zondag 10 oktober was er eerst niet veel gepland, maar toen ik aan het ontbijten was werd er ineens beslist dat we naar Chinatown van Yokohama zouden gaan. Rond half twaalf zijn we vertrokken. Onderweg nog even gestopt aan een MacDonalds om drinken te kopen. Na een dik uur rijden zijn we dan aangekomen in Yokohama, we hebben de auto geparkeerd vlakbij Chinatown op de 9e verdieping van een parkeergarage

. We zijn eerst naar de haven gegaan. Er was niet zo veel te zien, want het was nogal mistig. Er lag wel een grote boot aangemeerd die vroeger tussen Yokohama en de US gevaren had, maar nu niet meer vaart. Toen wij daar waren was er juist een wereldmarkt aan de gang. En er was ook een stand van Belgie. Ze verkochten er een voor mij onbekend bier en vreemde chocolademousse. Het smaakte er wel naar maar er zaten allemaal ijsklonters in. Dus eigenlijk was het een soort mislukt chocoladeijs. Daarna zijn we dan naar Chinatown gegaan. Door een grote poort, was best wel chic. Wat door de straatjes gelopen en wat winkeltjes bekeken. Toen zijn we naar een beroemd restaurant gegaan. We hebben daar wel een half uur staan wachten voordat we binnen konden. En uiteindelijk vond ik het niet echt Superlekker. Maar ja, we waren er dan toch geweest . Tijdens dat we aan het eten kwamen kwam er op straat ook nog een hele parade voorbij met mensen in kleurrijke pakjes en die deden danskes enzo .We zaten op de eerste verdieping van het restaurant, dus konden we alles goed zien. Na het eten hebben we nog een beetje door de straatjes gelopen. Deze keer geen zelfportret, maar wel mijn naam laten schilderen met zo van die mooie tekeningen. En het resultaat is wel mooi . Toen kwamen er ineens mensen met trommels en zo'n Chinese draak langs. Blijkbaar als zo'n draak in je winkel of restaurant geweest is, dan hebben je klanten veel geluk. Want Megumi zei tegen mij dat ik nu heel gelukkig zou worden. Tegen vijf uur ofzo zijn we nog naar een supermarket geweest waar ze allemaal internationale dingen verkochten. Ook Cote d'or . Lekker lekker . Daarna zijn we nog even terug naar de haven gegaan, want het was ondertussen opgeklaard en nu kon je al veel meer zien. En toen was het tripje naar Yokohama alweer gepasseerd. We hebben er heeel lang over gedaan om terug naar huis te rijden, want het was bijna de hele weg file. Maar ik was zo moe dat ik toch een beetje geslapen heb in de auto. We zijn niet onmiddelijk naar huis gereden, maar we zijn eerst nog langs de supermarkt en naar het restaurant van de broer van Kenji. Daar zaten allemaal vrienden van de Kenji. Maar ik was echt kei moe dus ben ik vrij snel samen met megumi naar huis vertrokken. Thuis nog wat gegeten en toen was de dag alweer voorbij.

De maandag moest ik alweer vroeg opstaan, want het was weer Kendo. Maar het was een soort van wedstrijd, dus ik heb de hele tijd gekeken en af en toe gefilmd als er mensen van onze club moesten vechten. Het was eigenlijk een sort scholencompetitie. Er waren een vijf of zes scholen aanwezig denk ik. Er moesten telkens vijf personen van de ene school tegen vijf personen van een andere school tegen elkaar. De scheidrechters waren leerlingen van een andere school. De sensei's zaten langs de kant en na hun partij moesten ze daar naartoe gaan voor commentaar en tips. Tegen twaalf uur ben ik vertrokken, want ik had in de namiddag afgesproken met Diego en Cesare in Machida. Toen ik gedouchet was en gegeten had heeft Kenji mij naar Fuchinobe Station gebracht. Ik heb voor het eerst alleen de trein genomen hier in Japan, dus het was best wel even spannend. Toen ik in Machida aankwam waren Diego en Cesare er al. We hebben wat rondgelopen in Machida en ik heb een pakske chocolade gedeeld

. Daar waren ze wel heeel blij mee . Het was leuk, maar we hebben ons toch wat verveeld, want we wisten helemaal niets om te doen. Tegen half vijf heeft Diego naar zijn grootmoeder hier in Japan gebeld of zij misschien iets wist wat we konden doen. Maar zij wist ons niet meer te zeggen dan loop wat rond in de straten en zoek iets om te doen. Best wel een kleine teleurstelling en zeker nadat Diego ongeveer 10 keer gebeld had, maar steeds het verkeerde nummer draaide. Maar het was wel grappig . Dus tegen vijf uur zijn we terug naar huis gegaan. Kenji is mij komen halen aan het station. ‘s avonds nog een beetje niets gedaan en dat was de dag alweer.

Den 12e ben ik samen met Megumi gaan winkelen in het nieuwe supergrote winkelcentrum. Eerst een beetje alleen rondgelopen, want megumi moest iets specifieks hebben. Er was niet echt veel dat mij aanstond, dus heb ik ook niet echt veel gekocht. Er was een mooie winterjas, maar spijtig genoeg, was die er niet meer in mijn maat

. Ik heb wel een nieuwe horloge gekocht, want dat wou ik graag. Nadien ben ik nog samen met Megumi iets gaan eten in een buffetrestaurant. Voor een vaste prijs kon je daar 90 minuten zitten en zoveel eten als je wou. Je kon ook je eigen softijsjes maken, en dat wasdus allemaal niet goed!!Maar wel lekker, haha Daarna nog wat rondgelopen, een paar mensen van mijn klas tegengekomen en ze waren best wel verrast om mij daar te zien. Nog even naar de supermarkt, ook in het winkelcentrum, voor het avondeten. Niet dat ik nog veel zin had om te eten na ‘s middags. ‘s avonds een dipke gehad, maar dat is gelukkig alweer voorbij.

Op 13 oktober was het gedaan met de vakantie en moest ik terug naar school. Het begon al goed, al tien minuten later vertokken dan anders, omdat ik mij vergist had met het kendovertrek uur

. Maar gelukkig is der altijd nog veel tijd over . Op school kreeg ik de vraag of ik een interview wou doen voor de schoolkrant en ik heb maar ja gezegd he. Dan sta ik ook is in de krant haha . Het gespreksonderwerp van de dag was de Canada en Vietnam reis. En omdat ik op geen van beiden geweest ben heb ik me nogal verveeld en slecht gevoeld. Maar ik heb ook een souvenirtje gekregen, van Mami, en pen met Canada, Canada,... op. Dat was wel leuk. Na het school terug Kendo, ik heb de hele les meegedaan, op het einde had ik wel een gesprongen blaar op mijn teen. Maar dat pakken we erbij he. We hebben vandaag Udon gegeten, een soort Japanse pasta, best wel lekker!

14 oktober. Onderweg naar school ben ik de mensen van de kendoclub tegengekomen, die al een half uur waren gaan wandelen. Riza heeft mij donderdag een zakje lotusthee gegeven als souvenir van Vietnam. Hopelijk lust ik het! Tijdens de middag heb ik dan een paar vraagjes beantwoord en ne foto laten nemen voor het interview van de schoolkrant. Na de middag hadden we weer controle voor oorbellen en gekleurd haarenzo. Maar deze verliep anders dan de vorige keer. We moesten per twee tussen twee rijen van leerkrachten lopen die dan controleerden of alles in orde was. Best wel heeeeel vreemd!

Ook nog een paar preekskes gekregen enzo, allemaal vrij saai dus, maar na 90 minuten was het voorbij. Na het school terug kendo. Maar ik heb niet alles meegedaan, want ik had opens kei veel pijn aan mijn linkervoet. En ik weet ni hoe het komt . Umazawe sensei heft mij nog getoond waar ik het ijs kon halen. Da was best nog wel grappig, want dat is in een soort leraarskamer en ge moet altijd iets zeggen voordat ge binnengaat. Maar ik kon da ni onthoude, dus heb ik da keivaak opnieuw moete doen. Echt lachen! Mijn voet vroor bijna af door het extra koude ijs, maar hij staat er nog steeds aan. Thuis heb ik nog wat zakjes met allemaal snacks gemaakt voor Ojisan en Mitue-san (grootouders), want die gingen vanaf vrijdag voor drie dagen naar een 'onsen'. Dat is een soort van bad met warm water afkomstig van een geiser. En toen gegeten.

Vrijdag, de laatste dag van de lesweek, jeuj

. Vandaag hadden we weer LO -> tennis. En het blijkt dat ik er toch niet echt veel van bak. Maar het was toch nog een leuke les! Het enige nadeel mijn voet begon er terug serieus pijn van te doen. Ik ben Nozomi van de Kendo nog op de gang tegengekomen en gezegd dat ik niet zou gaan trainen. Als laatste les op vrijdag hebben we Frans. Voor de eerste keer echt les gehad en het was echt LACHEN. Stel het u voor: een cd'ke met de vervoeging van 'se laver' en 7 japanners die dat proberen te herhalen. Echt dichtgaan! Na de les naar huis gegaan. Ik was alleen thuis. Wat op mijn kamer gezeten en mijn huiswerk voor Frans gemaakt. Jawel huiswerk. Toen megumi thuisgekomen en heb ik wat gegeten. ‘s avonds naar ne film gekeken en het weekend was begonnen.

Vandaag zaterdag 16 oktober. Was ik ‘s ochtends weer alleen thuis. Rustig opgestaan en gegeten. Tegen half 1 was Megumi terug van haar werk en om twee uur zijn we vertokken naar de school van Yuki. Ongeveer twintig minuten met de auto. Daar zijn we naar een kerk gegaan. Maar die was TOTAAL anders dan die van in Europa. Zo modern

. Kijk naar de foto's, die er 1 van deze dagen op de site gaan verschijnen. Er was een mis van een uur en half, maar volgens Megumi was dat saai dus zijn we al op voorhand. Dus eigenlijk zijn we dus maar 20 minuten op die school geweest ofzo. Daarna even terug naar huis gereden om den Bobo te gaan halen en toen zijn we naar 1 of andere winkel gereden. Daar heb ik wat rondgelopen in een kledingwinkel en heb ik een jeansbroek gekocht. Toen terug naar huis gereden. Daar even niets gedaan en toen samen met Megumi en Kenji naar een 'Soba'-restaurant gegaan. Een soort pasta, ik vond het niet echt heel lekker, maar ik heb braaf al mijn kommekes leeggegeten. En na het eten terug naar huis. Megumi en Kenji zijn naar het restaurant van de broer gegaan en ik ben thuisgebleven en heb aan dit ontzettend lange verslag geschreven.

Voila se het verslag van deze week. En er is officieel 1/6 van de tijd om. Bijna twee maanden weg, maar ik denk nog steeds elke dag aan Belgie!!! Over een dikke 9 maanden sta ik er weer op die Belgische bodem!

Mataneee

Ps:Reacties zijn altijd welkom