Van blij naar verdrietig naar terug happy

Deze keer een kort verslagje, aangezien het laatste pas van dinsdag geleden is!

Op woensdag 17 november was het dus alweer een schooldag. In de voormiddag Engels en Japans en daar heb ik wat geleerd en een beetje geslapen enzo

. Tijdens de middag wooden Karen en Hiroki de tekst van een nieuw liedje van Lady Gaga vanbuiten leren. Het was het liedje over de Christmas tree, wat jullie waarschijnlijk toch ook kennen... Maar dus de tekst is best wel grappig en ik ben niet zeker of ze verstonden wat er allemaal gezegd werd... Na de middag hadden we Biologie, maar we hebben maar 25 minuten les gehad, want de rest van het uur was de leraar spoorloos. Maar niemand die dat erg vond natuurlijk. Daarna hadden we nog een lesje klassiek Japans waar we van plaats veranderd zijn. Eerst zat ik helemaal vanachter in de rechterhoek aan de deur en nu zit ik helemaal vanvoor aan het raam aan de linkerkant van de klas. Nu kan ik wel naar buiten kijken voor een beetje afleiding van de saaiheid, maar het stomme is wel, dat de leraar mij nu goe int oog kan houden. Na die les was het school alweer gedaan en ging ik naar de kendo. Maar ik had echt niet veel zin, want het was superkoud en ik kon nog steeds niet meedoen. Maar na een halfuurtje zei Umezawa-sensei dat ik naar huis mocht gaan en dat ik vakantie heb voor de kendo totdat het terug beter is. Dus ik maar naar huis gegaan en thuis nog een beetje opgeruimd en een beetje vanalles gedaan. Na het eten nog een beetje op de pc en toen gaan slapen.

Den donderdag 18 november beloofde ne rustige dag te worden. Op mijn gemakske naar school vertrokken, anderhalf uur Engels, anderhalf uur Home Economics, waar we trouwens ook van plaats verwisseld zijn. Tot grote spijt van sommige mensen in de klas. Maar het is ineens een heel stuk rustiger, nu die niet meer naast elkaar zitten! Na de middag was het weer controle op oorbellen, geverfd haar, pinnekes van Yaei enzo... Na een uurtje luisteren naar verschillende preeks mochten we terug naar onze Homeroom gaan. Daar nog 1 of ander papier ingevuld, naderhand heb ik ontdekt dat het over pesten ging. Toen naar huis vertrokken en gelezen in mijn lekker warm bedje onder de airconditioning/verwarming

. Nadien beneden nog een beetje TV-gekeken en wat gesudoku't. Tijdens het eten heb ik een heel bord ERWTJES MET STOKJES leeggegeten. Op het einde deed mijn hand wel een beetje pijn... Daarna nog een beetje op de pc en toen begon de ellende. Ik kreeg telefoon van mijn LP, eerst viel het nog goed mee, het ging erover of ik al dan niet naar de dokter zou gaan. Maar het volgende onderwerp was heel wat minder leuk. Ze zei dat ik veeeeeel harder mijn best moet doen op school, thuis, op de kendo. Dat ik thuis meer moet helpen, terwijl Megumi zegt dat dat helemaal niet nodig is. En dat ik serieus moet gaan opletten als Yuki terugkomt van Australie, want dan gaat de aandacht volledig naar hem gaan, blablabla. En dat de kans erin bestond dat ze mij misschien wel niet meer als gaststudent wooden opvangen. En op het einde was ik echt zooo blij dat da gesprek gedaan was, maar tegelijkertijd was ik ook kei ongelukkig, want ik wist totaal niet wat ik nu juist van de situatie moest denken! Ik was zo triestig dat ik echt de ganse avond gehuild heb, het was echt nog nooit zo erg geweest sinds ik hier ben! Ik heb gelukkig mijn zinnen een beetje kunnen verzetten door een beetje naar de tv te kijken.

De volgende morgen 19 november stond ik op met het gevoel alsof ik de hele nacht niet had geslapen, maar gelukkig was dat niet zo. Door dat telefoontje van de dag ervoor wist ik total niet meer wat ik moest doen, maar ik ben maar zo vriendelijk mogelijk geweest. Na men lekker ontbijtje, wou ik even met Megumi praten, maar dat lukte niet zoals ik als ik verwacht had. Want bij de eerste zin die ik zei kwamen de tranen er alweer aan. Ik weet echt niet wat ik had, zo over mijn toeren was ik. Na even gehuild te hebben en uitgelegd waarom heb ik mijn tranen gedroogd en heeft megumi mij naar school gebracht. Gelukkig begonnen we daar weer met een les LO, dus kon ik mijn zinnen goed verzetten. Het was ook test en ik denk dat ik het er nog redelijk goed vanaf gebracht heb! Daarna trug Engels en daar hebben we de luistertest teruggekregen van vorige week. En ik had 86 op 100, jeuj

de eerste echt goeie test. In het tweede deel ook nog een test teruggehad, 12/20 iets minder, maar toch nog beter als veel mensen van mijn klas die er wel voor hadden gestudeerd... Na de middag nog een uurtje World History, nog wat geleerd en aan een tekst voor een AFS-meeting van zondag gewerkt. Normaal had ik daarna nog Frans, maar ik ben al vroeger vertrokken, want... Ik had met Kana en Diego afgesproken in Shibuya om 17 uur. Maar als ik nog naar de franse les geweest was, kon ik dat niet meer halen, want ik moest nog douchen en het is ongeveer een uur tot in Shibuya. Maar waarom gingen we naar Shibuya?? Wel 19 november was de dag dat hier in Japan de nieuwe Harry Potter-film uitkwam. En die zijn we gaan kijken. De filmzaal aan de binnenkant zag er ongeveer hetzelfde uit als die in Belgie, maar bevond zich wel op 4e verdieping. Hier hebben ze echt alles met heel veel verdiepingen, omdat ze niet genoeg plaats hebben voor platte gebouwen. Na de film, zijn we nog iets gaan eten bij Mosburger. Gewoon de Japanse en goedkopere versie van MacDonalds maar het is lekker dus... Daarna hebben we nog ne keer purikura gemaakt, een beetje tegen de zin van diego, maar het was 2 tegen 1 haha . Daarna hebben we Diego teruggebracht naar het station en heb ik samen met Kana nog een beetje rondgelopen in Shibuya. Toen belde Kana haar mama dat ze ons wel kon oppikken en dat is dan ok gebeurd. We zijn nog eerst even langs de Donutwinkel gereden om ons ontbijt van morgen te kopen. En daarna naar Kana haar huis. Daar sprongen mij al onmiddellijk twee uberschattige hondjes tegemoet! We zijn nog even naar de conveniencestore geweest, samen met de hond wat eigenlijk niet mag, vandaar (zie foto's die er een van deze dagen ook nog wel op komen)... Bij kana thuis nog naar een film gekeken en toen gaan slapen.

Vandaag 20 november (3 maand Japan) al om 9 uur wakker geworden en dat was best wel vroeg aangezien het deze nacht al half drie was tegen dat we gingen slapen. Maar toch nog tot 10 uur in ons bed blijven liggen. Toen de overheerlijke donuts opgegeten en nog wat naar tv gekeken. Allemaal diertjes, een aap die aan honkbal doen, een aapje dat paardrijd op de rug van een babytijger enzoverder. Daarna nog even de treintijden opgezocht en toen snel snel vertrokken. Nog bijna onze trein gemist, maar gelukkig door het doorzettingsvermogen van Kana om de trein toch te halen. Hebben we over de straat gesjeesd, de trap opgespurt, door de hekjes gevlogen en zo de trein in. Nog nooit zo hard gelopen om een trein te halen! Maar we waren er geraakt en dat was het belangrijkste

. In Shibuya afscheid genomen en mijn terugreis naar Fuchinobe verder gezet. Nu had ik wel mijn verbindingstrein gemist, maar gelukkig kwam er al snel een volgende. Megumi is mij in Fuchinobe komen ophalen en toen zijn we naar huis gereden. Thuis heb ik een beetje gelezen en een beetje opgeruimd. ‘s avonds curryrijst gegeten en dit verhaaltje geschreven.?Nu gaat het toch gelukkig heel wat beter met mij dan donderdagavond!

Bon, dat was het weer voor deze week. Hopelijk wordt het volgende week ookweer een verslag met weinig saaie dingen... Maar liefst wel niet van die depressiefmakende...

Groetjes Sara

Cadeau's, feestje, verjaardag, feestje, nog meer cadeau's, nog meer feestjes...

Na veel cadeautjes, feestjes en verjaardagswensen heb ik nog eens de tijd gevonden om een blogbericht te schrijven! Er is weer veel gebeurd sinds het vorige verslag, dus zet jegoed in je stoelen begin eraan...

Zoals jullie de vorige keer al konden lezen, was het op zondag 7 november Mochitsuki-party van AFS. Ik had er niet echt een gedacht van wat ik ervan zou moeten verwachten. Maar het kwam er dus op neer: Eerst rijst koken en daarna wanneer hem goed plat is, bewerken met verschrikkelijk zware houten hamers in een houten pot/kom/emmer, of hoe ge dan ook zou mogen noemen. Gemengd met een beetje water werd het uiteindelijk een kleverig massa die naar, hoe kan het ook anders, rijst smaakte. Daarna werd dat nog in stukken gesneden of gescheur of hoe ge ook maar wou en dan werd da in een mengsel van suiker en geplette sojabonen gerold. Ik vond het resultaat niet echt superlekker, maar moest er niets anders geweest zijn had ik er wel goed van gegeten. Maar gelukkig waren er ook nog heeel veel andere dingen! Zoals kip, aardappelsla, rijst (maar dan niet de geplette variant, die trouwens Mochi genoemd wordt), sushi en nog veel andere dingen die ik mij helaas niet kan herinneren. En toen was het tijd voor een verrassing... Een heerlijke chocoladetaart (waar ik dan ook 3 stukken, ze waren weliswaar maar klein, van heb gegeten.), een kaart met verjaardagswensen op van een paar mensen van AFS en van een paar meisjes van mijn klas die ik had uitgenodigd. Ook nog een cadeautje gekregen van een paar studenten die volgend jaar naar het buitenland gaan. Allemaal heel leuk. Voor de rest waren er als dessert nog slagroomkoeken, kleine koekjes en mandarijntjes (in Japan 'Mikan' geheten) Toen alles op en opgeruimd was, was het tijd om met de hele groep naar binnen te gaan en moisten ik, Cesare en Diego een beetje uitleg geven over ons land. En daarna moest de rest zich ook nog voorstellen. Ik had als surprise (omdat belgie natuurlijk bekend staat voor die overheerlijker chocolade) mignonetjes voor iedereen en ze vonden het allemaal heel lekker. Op het einde nog een groepsfoto gemaakt, maar toen had ik echt verschrikkelijke hoofdpijn, waarschijnlijk kwam het gewoon doordat ik zo moe was, maar het was niet echt een goede afsluiter van een leuke dag. Toen ik thuis kwam ben ik dan nog maar een uurtje gaan slapen voor het avondeten en daarna ging het gelukkig al wat beter! Na het eten nog naar een filmke gekeken en toen na een lange dag gaan slapen.

Op maandag was het weer tijd voor school. Ik had ‘s nachts niet echt goed geslapen, want de hoofdpijn was weer teruggekeerd. Maar het was weer eens een leuke dag op school, dus dat maakte al veel goed. Na het school wou ik eigenlijk het liefst naar huis gaan, want ik was nog steeds niet verlost van de hoofdpijn en ik was echt moe. Maar gelukkig hebben de meisjes op de kendo mijn pijn kunnen verlichten met een vroeg cadeautje voor mijn verjaardag. Een paar oorbellen, een speld en iets om op mijn shinai te steken (voor de geinteresseerden onder jullie een Tsuba genoemd). Ik vond het een leuke en mooie verrassing. Ik heb weer een paar moeilijker oefeningen gekregen. Maar heeeeel veel oefening in dit geval baart kunst. Toen ik thuis kwam na de kendoles waren er twee verjaardagskaarten aangekomen. Leuk leuk leuk :D.

Op dinsdag 9 NOVEMBER was het dan eindelijk zover Sara Vanden Ecker werd 18 jaar. Bij het ontbijt was het al tijd voor een cadeautje van Megumi, Ojisan en Obaasan: een paar mooie oorbellen en een mooie armband. (Made in Japan). Toen naar school vertrokken met een grote zak napoleons en een grote zak gemoofkes (lievevrouwkes). Op school aangekomen, begon de klastitularis met de vermelding: 'Today, it's a special day' [En ik had er totaal geen gedacht van wat die dag toch zou kunnen zijn (en het ironisme druipt er vanaf...)] 'It's Sara's 18th birthday, let's sing' Dus begonnen ze met de hele klas te zingen en mocht ik naar voor gaan om het kaarsje uit te blazen dat ze op een overheerlijk stuk chocoladecake/brownie gezet hadden. Jullie zullen zeggen weeral chocoladecake, maar ja, dat is nu eenmaal wat ik het liefste heb... Ik heb ook een doek gekregen met een afbeelding van Mount Fuji en verjaardagswensen van de hele klas erop. En ik was er heel blij mee. Ik heb toen ook maar onmiddellijk mijn snoep uitgedeeld en ze vonden het allemaal heel lekker. Omdat het echt superveel was hebben ze er voor de Engelse les ook nog goed van kunnen eten. Tijdens de Engelse les was het dan test lezen en op het einde zei de leerkracht dat het perfect was, mijn eerste 10/10 dus. Hij heeft mij als 'verjaardagscadeau' een handbook gegeven. En daar was ik ook blij mee, haha. Na de middag nog anderhalf uurtje Musical Class. En daarin zijn vandaag gelukkig toch alle rollen verdeeld geraakt. En ik heb de eer om de Superlekkere appel te overhandige aan Sneeuwwitje. Dat wilt dus zeggen dat ik da oud menske me hare kromme neus mag spelen. Na die les was het school gedaan en ben ik gewoon naar huis gegaan. Een beetje mijn kamer opgeruimd en tegen half vijf ofzo even geskypt met de mammie en de pappie, want hun dochter wordt maar 1 keer 18 he. Ondertussen had Megumi kei veel eten zitten klaarmaken voor een 'verrassingsfeestje' dat natuurlijk niet meer echt een grote verrassing was. Maar ik wist wel nog niet wie ging komen dus... Toen om 19 uur kwamen ineens Satomi, Karen, Kana, Yuna, Satsuki en Haruka binnen. Ik had al een klein gedacht van wie er zou komen, maar het was toch nog een leuke verrassing. We zijn drect begonnen aan het eten dat Megumi allemaal had klaargemaakt en het was echt allemaal kei lekker! Nadat onze magen al bijna op springen stonden was er nog de chocoladetaart, inclusief 18 kaarsjes. Na de hele moeilijk opdracht om ze in acht stukken te snijden hebben we ze lekker opgegeten en voor de jarige waren er twee stukken. En toen had ik echt genoeg gegeten, als ik der nog 1 ding had bijgestoken zat het waarschijnlijk tot boven in mijn keel! Maar jah. Na het eten heb ik ze nog mijn kamer laten zien en ze vonden ze allemaal heel mooi. Daar even gezeten en wat gebabbeld. Tegen 22 uur zijn ze naar huis vetrokken, na nog een paar fototjes (natuurlijk), want er waren er nog die met de fiets en trein naar huis moisten en als ze nog langer bleven zouden ze de laatste trein missen. En dat was natuurlijk niet de bedoeling he! Maar het was toch een SUPERfijn feestje! En na een toch lange dag vol cadeautjes en eten lag ik eindelijk in mijn bed. Maar ik kon de slap niet vatten omdat het eten echt dreigde terug in mijn keel te komen. Echt erg, uiteindelijk ben ik dan toch in slaap gevallen!

Op 10 november was het een vrij normale dag, diene van Biologie (Seibutsu) was er ni, dus moesten we een taak maken. Als ik beter Japans had gekund had ik ze waarschijnlijk heel gemakkelijk gevonden. Aangezien het maar een korte taak was hebben we meer dan de helft van de les gewoon gebabbeld. Toen het school alweer voorbij was trug naar de kendo. Er waren vandaag geen sensei's, dus er hing een heel ontspannen sfeer, best wel leuk! Na de les heb ik nog maar eens mignonetjes uitgedeeld, voor mijn verjaardag. En iedereen was er heel erg blij mee, om duidelijk te maken hoe blij even een exacte verwoording: 'Sara, I love you' Haha, daar werd ik wel blij van dat ze da zo leuk vonden. Toen iedereen weer klaar was om naar huis te vertrekken hebben we dat ook maar gedaan. En toen ik thuis kwam stond daar een leuke verrassing op mij te wachten. Een grote doos, de tweede in 2 weken... Omdat het nog even ging duren voordat we gingen eten heb ik ze maar onmiddellijk open gemaakt. En wat zat erin? Heeeel veel pakjes, chocolade en nog wat kleren. Een heel leuk pakketje dus, dankuwel: mama, papa, oma's, opa en Raf. Na het eten nog wat op de pc, even geskypt en na alweer een lange, maar leuke dag gaan slapen.

Den 11e November was het Wapenstilstand/Pockyday. Voor degenen die zich afvragen wat Pockydag juist inhoud, zeer simpel: 11/11 (belangrijk detail, een 1 wordt hier gewoon als een streepje geschreven) lijkt op vrij normal 4 streepjes naast elkaar en dat lijkt op Pocky-stokjes, of de Mikado-stokjes (die om op te eten weliswaar) in Belgie. Vandaar dat er op 11 november massaal Pocky's gegeten worden. En nu verder met de dag. Tijdens Home Economics gingen we een keer iets anders doen als gewoon les volgen, namelijk koken. En wat gingen we maken: cakejes en gekookte zoete aardappelen. Ik heb met mijn groep chocoladecakejes en mushipan gemaakt. Mushipan is gemaakt van zoete aardappelen, appels, een groentensausje (ofzoiets...), suiker, 1 ei en waarschijnlijk nog wel een paar dingen. Toen alles gemengd was en in cakevormdingen gegoten was werden alles samen (chocoladecakejes, mushipan en zoete aardappelen die nog over waren) in een grote bak gedaan en voor 20 minuten gestoomd. En na twintig minuten kwamen er heerlijk uitziende brownieachtige cakejes uit de stoom. En ze waren nog lekker ook. Voor de rest is er die dag niet echt veel meer gebeurd. Want ook tijdens de Kendo heb ik niet veel gedaan, aangezien ik terug last begon te krijgen van mijn voet.

Op vrijdag 12 november begonnen met een leske tennis en ik heb me voor de eerste keer echt geamuseerd tijdens LO! Nog een paar oninteressante lessen zoals gewoonlijk en toenn trug naar de Kendo. Daar weeral mijn gebruikelijk buiskspieroefeningen en suburi gedaan, spijtig genoeg, langs de kant zitten is echt niet leuk!! ‘s avonds wat foto's geuploaded, die jullie ondertussen waarschijnlijk al gezien hebben. En uiteindelijk de laatste dag van de schoolweek ook alweer achter mij gelaten en gaan slapen.

Zaterdag 13 november was het tijd voor nog een verjaardagsfeestje. ‘s morgens eerst een beetje mijn kamer opgeruimd en daarna ben ik, samen met Megumi, Kana gaan halen in Fuchinobe Station. Trug naar huis gegaan en daar wat gebabbeld enzo, want het was alweer even geleden dat we elkaar gezien hebben. Ik heb een kei mooi fotoalbumke gekregen, maar het is nog niet af, dus neemt ze het nog eens trug mee naar huis. Ze had ook lekkere koekjes gemaakt met Belgische chocolade. Nadat we gegeten hadden zijn we terug naar Fuchinobe gereden en hebben daar Yudai, Diego en Cesare opgepikt. Vervolgens heeft Megumi ons allemaal naar de Karaokeroom gebracht. Daar hebben ik nog een agenda gekregen van Yudai en een mooi ketting van Diego en Cesare. Voor de rest hebben we vooral gezongen, wat natuurlijk de bedoeling is van karaoke. Tijdens de karaoke heft Kana ook beslist dat ze toch ook zou blijven slapen en ik was er heel blij om! We konden vrij drinken bestellen en we hebben ook een mandje popcorn, nootjes,... bestelt. Na drie uur was onze tijd om en zat Megumi ons al op te wachten. Gevraagd of we nog ergens purikura mochten maken, het mocht en toen zijn we nog helemaal naar Machida gereden. Daar vlug purikura gaan maken en toen terug naar de auto. Ondertussen had Kana naar Kenji gebeld en heb ik daar ook nog even mee gepraat. Het was nog eens leuk om daar iets van te horen en om nog eens Nederlands te spreken. Nadat we afscheid hadden genomen van Yudai zijn we terug naar huis gegaan. Daar hebben we lekkere paella en kip en scampisalade gegeten. Daarna nog even naar de Convenience Store en nog wat tv gekeken en gebabbeld en tegen 1 uur zijn we dan toch eindelijk gaan slapen. Ik viel echt bijna rechtstaande in slaap!

De volgende morgen 14 november dus, moesten we al vroeg opstaan, want Cesare wou al om negen uur aan Fuchinobe Station zijn. Uiteindelijk na een lekker ontbijtje en nog wat te babbelen met Megumi waren we om 9.30 aan het station, dus nog niet zo heeel veel te laat. Nadat ze vertrokken waren terug naar huis gegaan. De zus van Ojisan en haar man zijn nog langsgeweest. Diene meneer had echt kei mooie parasollekes uit papier gemaakt, echt chic! Voor de rest heb ik die dag vooral in de zetel gehangen en naar tv gekeken, niet echt veel nuttigs dus, maar jah het waren ook drukke dagen geweest he.

15 november, weeral maandag, weeral het begin van een nieuwe schooldag. Maar gelukkig moest ik maar een halve dag gaan. Want ‘s avonds was er de receptie van de ambassade. Na twee lessen, trug naar huis vertrokken, nog even gedouched, mijn (galabal)kleedje aangetrokken, nog wat gegeten en toen vertrokken naar de kapper (ook een vriendin van Megumi). Na ongeveer twee uur was mijn haar en dat van Megumi eindelijk gefixt. Nog een paar fototjes getrokken en vertrokken. En spijtig genoeg was het alweer beginnen regenen, maar daar kennen jullie op dit moment in Belgie waarschijnlijk wel alles van... We zijn weer naar Fuchinobe gegaan en daar hebben we de trein genomen richting Tokio en de Belgische Ambassade. Naar een paar verschillende treinen waren we dan op onze eindbestemming. Daar regende het spijtig genoeg nog steeds. Maar gelukkig was er op enkele meters van de uitgang van de metro een Convenience Store waar ze paraplu's verkochten. Daar heeft Megumi twee paraplu's gekocht en omdat we een beetje te vroeg waren hebben we daar nog wat rondgehangen. Maar we waren dat al snel beu, dus zijn we maar doorgegaan naar het gebouw van de ambassade. We waren daar om half 6, en het begon pas om zes uur. Dat werd ons dan ook duidelijk verteld. Wat een goed indruk seg... Gelukkig waren er nog meer mensen te vroeg. Na een half uurtje, was er al heel wat volk. Een kleine toespraak van een meneer van wie ik de naam nog de functie ken, maar goed. Hij verkondigde het buffet voor geopend. Er waren natuurlijk frieten (weliswaar niet echt heel lekker), stoofvlees (njammiee) en nog vanalle hapjes en vlees en vis enzo. Er was ook een lekker dessertenbuffet met een heerlijke chocoladetaart, gebakjes met slagroom en druiven (best wel lekker) en nog een paar andere dingen. Het was eigenlijk niet echt leuk, want er waren vooral businessmensen. Maar gelukkig maakte het eten toch nog veel goed. Na anderhalf uur zijn we dan toch maar vertrokken (dat was rond 7 uur), want ik had genoeg gegeten. Trug naar het metrostation en aan onze reis terug naar huis begonnen. Ondertussen was het echt koud geworden buiten. Na 3 uur reizen, jawel je ziet het goed 3 uur. Kwamen we terug aan in Fuchinober Station. Ik weet niet hoeveel treinen we genomen hadden, maar in elk geval veel meer als in het heengaan, om de een of andere reden. Ik was echt blij toen we thuis waren, kon ik eindelijk terug opwarmen. Nog even op de pc en toen gaan slapen.

Dinsdag, 16 november, ik had toch wa moeite met opstaan ‘s morgens. Vooral omdat ik moe was en omdat het zo koud was. Maar uiteindelijk toch maar uit mijn bed gekropen. Gelukkig moest ik niet veel aan mijn haar doen (niet dat ik daar anders veel aan doe), want mijn kapsel van de vorige dag was slaapbestendig gebleken. Dus naar school vertrokken en daar heel wat leuke commentaren op mijn haar gekregen, ik werd er onmiddellijk beter gezind van. Tijdens Engels hadden we blijkbaar een redelijk grote test. Met luisteren, lezen en redeneren en het was echt GEMAKKELIJK. Maar achteraf was ik blijkbaar 1 van de enige die da vond... Dat zegt dus veel over het niveau van Engels hier. Daarna was het alweer middag en zat mijn obento weer vol met allemaal lekkere dingen. Na de middag was het terug Musical class, de tweede al van dit verhaal. Iedereen heeft vandaag zijn eigen tekst moeten opzeggen en dat zorgde wel voor grappige situaties. Na die les was het alweer tijd om naar huis te gaan. Thuis heb ik mij vooral verveeld. Vandaag heb ik het toch een beetje moeilijk gehad, aangezien ik niets te doen had en mij nogal heel hard verveelde, dus even heel veel gemis naar Belgie!

Ziezo dat was het weer voor deze keer, bedankt voor de tijd die jullie erin gestoken hebben om dit verslag helemaal tot het einde te lezen. Omdat ik zoals jullie wel al konden lezen niet echt veel tijd gehad heb de vorige dagen om iets te posten. Maar hier was het dan he.

Het volgende zal zeker een stukje korter zijn, aangezien dat maar over een viertal dagen gaat.

Superveeeel groetjes vanuit het nog steeds verre Japan.

Ik denk nog steeds heel veel aan jullie en ik mis jullie heel hard!

En plaats maar reacties he, want dat ik leuk om te lezen

Xxxxxx.

P.S.: Ik ben officieel een week 18

And here we go NOVEMBER

De eerste week van November zit er alweer op. Er is deze week toch wel weer wat gebeurt en om dat te weten te komen. Lees gewoon verder en je ondekt het wel

.

Dus zondag was het 31 oktober/Halloween. Aangezien ik pas om 12.30 opgestaan ben

. Heb ik maar een halve Halloweendag meegemaakt. Maar er was toch niet veel speciaals aan, dus... Toen ik opstond was Megumi al vertrokken naar de cakeshop om daar een beetje te helpen. Ik heb in de namiddag op men gemak naar een filmke gekeken en een wat sudoku's ingevuld. Het was dus een op en top LUIE zondag. ‘s avonds heb ik nog een stukske chocolade cake gegeten voor Halloween. Vreemde gewoonte, maar wel lekker .

Op maandag (1 november) moest ik weer naar school, in tegenstelling tot jullie Belgen (die niet naar school moesten of moesten werken). Maar ik vond het totaal niet erg, want ik kon vertrekken in mijn nieuw uniform

. Het was best nog wel grappig op school, maar belangrijke dingen zijn er niet gebeurt! Het was op maandag ook best wel een zware training. Het zweet stond tot in men ogen en dat raad ik echt NIEMAND aan! Na de Kendo was het niet zoals gewoonlijk naar huis, maar met de mensen van de franse les naar een Sushibar. Het was niet zoals een gewoon restaurant. Er waren wel tafels enzo, maar het eten kwam langs op een band en dan kon je daar vanaf pakken wat je maar wou. Er stonden natuurlijk veel verschillende soorten sushi op, maar ook desserts en vlees enzo. Als er iets was dat je echt wou kon je altijd iets bestellen en dan kwam dat aangereden op een treintje. (Die japanners toch ) Op het einde moest je betalen voor het aantal lege bordjes dat je had. En de prijs voor een bordje was echt weinig (75 eurocent ofzo). Na het eten hebben twee meisjes van mijn klas (Yuna en Emika) mij met de fiets naar huis gebracht. Alle ik zat achterop en het was echt supergrappig, maar toch ook wel vrij pijnlijk! Nadat ze nog even mee binnen gekomen waren thuis en thee en koekskes hadden gekregen zijn zij ook naar huis vertrokken.

Den dinsdag zijn we op school begonnen met een leske biologie, aangezien het gaat over Genetica, kan ik toch nog een beetje nuttig bezig zijn... Tijdens de les Engels een toch wat betere test teruggekregen dan die vorige van 0/20. Tijdens de middag een pin (of hoe da ook mag heten) gaan kopen om op mijn uniform te spelden en nu is het dus helemaal compleet

. Na de middag had ik Musical Class. Dinsdag was het de bedoeling dat de rollen voor het toneelstuk Sneeuwwitje verdeeld werden. Nadat eerst iedereen een tekst had gekregen hebben ze alle personages op het bord geschreven en hoeveel ze er van elk nodig hebben. Daarna nog overall bij geschreven hoeveel regels je juist moest zeggen bij welke rol. En toen begon het, ik en Julia hadden al beslist dat wij wel de rol van heks/oude vrouw op ons zouden nemen. Maar blijkbaar had niemand anders veel goesting om iets te doen. Want na een uur hadden we nog alleen maar 5 van de 7 sneeuwwitjes en de drie prinsen. Een klein detail, het toneel wordt in het Engels opgevoerd, dus niemand staat echt te springen om zich vrijwillig aan te bieden voor een rol. Dus jah, hopelijk geraken we er volgende week uit. Daarna naar huis en daar heb ik niet echt veel meer uitgevoerd. Toen ik ‘s avonds op de computer ging, wou het internet gewoon niet meer werken en na tien keer (ongeveer ) opnieuw op te starten, kabels uittrekken en terug insteken was er trug verbinding. Jeuj . En dat was het weer voor den dinsdag.

Woensdag 3 november had ik nog maar eens geen school. Maar niet getreurd, kon ik nog is uitslapen

. Ik moest ook ni naar de Kendo, want het was weer wedstrijd ergens ver weg en ik kon daar toch al ni veel gaan doen. In de namiddag ben ik met Megumi naar het postkantoor geweest, want Yuki zijn pakketje was nog steeds niet aangekomen en Megumi is gaan klagen . Normaal ging ik ook een nieuwe kaart kopen voor men gsm, maar blijkbaar kan ik daar nog 2 maanden mee verder. Dus dat is alleen maar goedkoper voor mij . Daarna zijn we nog een beetje gaan winkelen. En ik heb zo het gevoel dat ik het heeeel moeilijk ga krijgen om schoenen te vinden. De maten varieren hier van SS (heel klein) tot LL (de grootste maat) Maar helaas is zelfs die maat bijna te klein . Ook de kledingmaten, die japanners met hun kleine smalle schouderkes, tjonge jonge jonge... Na al mijn frustraties zijn we inkopen gaan doen. ‘s avonds ben ik gewoon uit verveling vroeg gaan slapen. En dat wil zeggen dat het echt wel heel erg was!

Den donderdag wist onze klastitularis ons te vertellen dat we in de namiddag volleyball hadden, maar natuurlijk had ik mijn sportkleren niet bij. Zeg dat dan toch een dag op voorhand! Gelukkig heb ik iets kunnen lenen van iemand van een andere klas. Uiteindelijk bleek dat het trefbal en volleyball was. We waren met 3 klassen, van ongeveer 40 man, heeel veel dus. Het was nog wel plezant. Onze klas is uiteindelijk op de tweede plaats geeindigd, dus mooi in het midden

. Na het school trug naar de kendo. De training viel heeel goed mee, alle voor mij dan toch . Na de les heb ik nog iets op een kaart moeten schrijven voor een van de twee sensei's die onlangs getrouwd is. Een stukje in het Japans en een stukje in het Engels. Dan is het toch nog een uitdaging voor hem . ‘s avonds nog wat op de computer en daarna gaan slapen.

Vrijdag heb ik me weer bijna overslapen, maar toch steek ik het op de wekker:p. Gewoon beter instellen de volgende keer. We zijn op school begonnen met anderhalf uur LO => Tennis. Het was best wel leuk, lekker in het zonneke en het ging toch nog redelijk goed. Het laatste uur frans is best wel leuk en ik heb voor de eerste keer echt iets op het bord geschreven om de leraar te helpen, grappig

. Toen ik na alweer een kendotraining naar huis ging stond er een doos voor mij vanuit het verre Belgie. Een voorraadje Chocolade en warme kleren . Nadat ik alles mooi opgeruimd had nog een beetje op de computer en wat tv gekeken en toen gaan slapen.

Vandaag zaterdag dus, ben ik tegen half elf opgestaan. Rustig ontbeten en wat naar de tv gekeken. En wat buiten gezeten in het warme zonnetje, want dat gaat hier momenteel, af en toe nog een keer

als het niet regent en als er geen wolken zijn. Tegen 12 uur samen met Megumi, Kenji en Ojichan naar Ario(het shoppingcenter) vertrokken. En daar heb ik EINDELIJK schoenen gevonden die ik mooi vond en die ook nog eens pasten! Ik was echt blij! Voor de rest nog een beetje rondgewandeld door het winkelcentrum en toen trug naar de rest gegaan. Een hamburger met vleessaus (spaghettisaus) gegeten, het was ne serieuze knoeiboel, maar ne lekkere . Na het eten kwam ik tot het besef dat ik mijne jas kwijt was die ik nog maar 1 dag terug in mijn bezit had. Ik begon al even mijn kalmte te verliezen, maar ik ben eerst terug gegaan naar de schoenwinkel, waar ik mijn botten gekocht heb. En dat was blijkbaar een geode keuze. Want toen 1 van de verkopers mij zag afkomen, spurtte diene naar de kassa om mijne jas te halen. Ik was echt serieus content! Toen ik terug bij de rest was zijn we nog even langs een paar winkels gelopen en heeft Kenji mij al een vroeg verjaardagscadeau gegeven in de vorm van: twee bijna dezelfde mutsen in verschillende kleuren. Ik wist niet welke ik wou dus dan beslist Kenji. 'Als ge ni kunt kiezen pakt ze dan maar allebei!' Alle dan, probleem opgelost. Daarna zijn we vertrokken naar het kapsalon van een vriendin van Megumi. Daar heb ik een stukske van mijn bles laten knippen, want die begon alweer wat te lang te worden. De vriendin en een meisje dat daar nog werkte hebben toen voor de fun, denk ik, krullen in mijn haar gedraaid. En het resultaat was best wel mooi. Daarna zijn we terug naar huis gereden en heb ik mijn aankopen en cadeautjes nog eens bekeken en geinspecteerd. Wat gegeten en toen die Blogbericht geschreven. En dat was dan ineens ook weer het einde van deze week.

Morgen heb ik een Mochitsuki-party van AFS, ik weet nog niet goed wat we daar allemaal gaan doen, maar dat horen jullie allemaal volgende week. Dit was trouwens de laatste keer dat jullie een blogbericht gelezen hebben van de 17-jarige Sara

.

Ciaaaaooooo xxx

Kort maar krachtig ;)

Voila si weeral een weekske om. De tijd vliegt hier echt voorbij en de dagen tot mijn verjaardag beginnen serieus te minderen

.

Op zondag 24 oktober heb ik ‘smorgens heel wat papieren voor AFS moeten invullen, maar jah dan had ik iets te doen he. In de namiddag zijn we naar een winkel geweest om een uniform te bestellen. Afhankelijk van of ze de juiste maten nog in stock hadden zou ik het ofwel al volgende/deze week hebben en anders moest ik nog een maand wachten! Daarna zijn we nog even naar een winkelcentrum geweest, want Megumi moest nog 'party' schoenen hebben. Nog een beetje naar de supermarkt en daarna echt een overheerlijk ijsje gegeten! Met frambozensmaak, njammie njammie njammie

. Voor de rest heb ik die dag niet veel meer gedaan.

Maandag was het weer school, tijdens de les Japanse Cultuur hebben we niet veel les gehad, dus wat gepraat met een paar van mijn klasgenoten. Ze vonden het vreemd dat het haar op mijn armen 'goud' was en dus vonden ze dat ik engelarmen had, hoe grappig is da

. Na het school terug kendo. Ik was terug helemaal genezen, maar omdat Nozomi nog steeds geblesseerd was, was er niemand alleen, dus heb ik nog niet veel gedaan. Ik heb wel voor het eerst een 'men' aangehad das zo ne helm. Ik zal wel een paar foto's uploaden. In het fotoalbum Kendo Na de kendoles keek ik op mijn gsm en wat zag ik => niets. Even ervoor had hij nog gewerkt. Ik dacht even dat hij nu al kapot was. Maar toen ik ‘s avonds op het idee kwam om de batterij er eens uit te halen werkte hij terug. Dus kon ik met een gerust hart gaan slapen.

Dinsdag 26 oktober Tijdens de Engelse les ging het erover of gemengde scholen beter waren dan meisjes-/jongens scholen. Natuurlijk kreeg ik de vraag wat ik dacht. Ik zei gemengde scholen natuurlijk, want dan zitten der ook jongens in de klas

haha. In de namiddag had ik geen school. Ik kreeg ineens zin om mijn kamer te stofzuigen. Daar heb ik nu echt nog NOOIT zin in gehad. Ik ben mijn leven dus al aan het beteren hier . In de namiddag een beetje tvgekeken en ‘s avonds ben ik nog eens vroeg gaan slapen.

De woensdag was het echt koud buiten, ik weet niet hoe koud, want ik heb hier nog nergens een thermometer ontdekt buiten! Tijdens de les Engels heb ik moeten vertellen over mijn huis in Belgie en ik besefte toen nog maar eens in wat voor een groot huis ik daar woon

. Ook nog iets afgesproken met een paar meisjes om naar de nieuwe film van Twilight te gaan kijken, maar ik weet nu eigenlijk niet of ik die al gezien heb . Maar ik heb zo het gevoel van wel . Tijdens de Kendo toch weer goed meegetraind vandaag en ook nog twee 'hoofddoeken' gekregen. Om uw hoofd te beschermen als ge diene men opzet . Na de kendo, wat gegeten en een beetje op de pc.

Toen ik op donderdagmorgen opstond dacht ik terug aan koude van gisteren, dus heb ik maar lekker warme kousebroeken aangedaan

. Tijdens de les Engels, alweer, heb ik mijn eerste nul teruggekregen . Tot nu toe had ik toch altijd een paar punten of der nog door gehaald maar nu dus een nul. Maar ik vond het niet erg, aangezien het een Japans-Engels was , met heel veel Kanji's die ik allemaal nog niet ken! Na de middag heb ik voor het eerst een Japanse strip gelezen, gelukkig wel naar het Engels vertaalt anders had ik der ni veel van begrepen waarschijnlijk. Na het school terug kendo. Als avondeten hebben we Udon met currysmaak gegeten, was best nog wel lekker. Nog heeeel lang tv gekeken en toen gaan slapen.

Op vrijdag 29 oktober had ik weeral eens geen school, omdat er testen waren op school die ik niet mee moet doen! Dus heb ik maar een beetje uitgeslapen en wat gelezen en gecomputerd en niets gedaan en gecomputerd en tv-gekeken en... Normaal zou ik nog naar de kendo gaan, maar omdat ik niet wist hoelaat die begon ging Nozomi mij een bericht sturen wanneer ik moest komen, maar aangezien het plots begonnen was, was er dus geen tijd meer voor mij om tot op school te geraken. Toen Megumi om 17 uur thuiskwam en zag dat ik niet naar de kendo was heeft ze gebeld naar de winkel van het uniform om te vragen of het daar was. En het was er, dus wij nog snel naar daar gereden. Voor de zekerheid toch nog eens gepast en het PASTTE!! Ik was echt heel blij, want ik had echt geen goesting om nog een hele maand met mijn ander lelijk uniform te blijven rondlopen! Had ik dus even CHANCE

. En zo was de dag toch al een beetje interessanter geworden .

Vandaag, 30 oktober dus, heb ik ne keer heeel lang uitgeslapen. Een goei doucheke gepakt en weeral niet veel uitgevoerd, deels omdat er voor het moment een Typhoon over het land raast. Gelukkig is er in huis niet veel van te merken

. Ze hebben mij hier gisteren ook al verteld hoe de chauffage op men kamer werkt. Heb ik die maar getest he en het was al heel wat aangenamer om op mijn kamer te zitten! Een beetje gelezen en een paar sudoku's ingevuld. ‘s avonds nog even naar de winkel voor eten. Ik heb maar een pakske rijst met kip curry gepakt. Ik heb zo het gevoel dat ik op 2 maanden als meer kip curry gegeten heb dan ik ooit in belgie gedaan heb . Daarna nog dit niet zo lange verhaal als anders geschreven en geuploaded.

Ziezo, morgen HALLOWEEN, kzen is benieuwd wat da gaat geven :p. En maandag begint alweer de volgende maand se.

Matane!!

xxxx

Na twee maanden...

Konnichiwa,

ogenki desuka?

De week lijkt hier wel voorbij gevlogen, het lijkt alsof ik eergisteren pas een nieuw bericht geplaatst heb!

Maar we zullen er maar eens mee beginnen.

Toen ik op zondag opstond, was het eerste wat ik deed, telefoneren met mijn LP. En dat was zeker niet vrijwillig. Na een half uur bellen, wat toch wel vrij vermoeiend was, aangezien ik nog maar 2 minuten wakker was. Nadat ik gegeten had ben ik helemaal alleen naar de postbus gefietst. Ik had ook te voet kunnen gaan, maar ik wou echt nog eens op ne fiets zitten. Wie had ooit gedacht da ik da zou zeggen. Ik heb nog wat rondgefietst om de verveling tegen te gaan en toen terug naar huis. Thuis heb ik wat geleerd. Maar ik heb ook weer veel 'niets' gedaan. ‘s avonds was het eten weer Doria, een soort van lasagne met rijst. Na het eten heb ik geskypt met mijn ouders en grootouders en het was heel leuk. En toen was de dag alweer afgelopen.

Toen ik op maandag 18 oktober naar school vertrok was het best wel koud buiten en ik vind dat precies niet zo leuk. De maandag is altijd ne vrij saaie dag, want dan zijn het de hele dag lessen in het Japans, dus ik heb maar wat geleerd en geslapen. Na het school weer naar de Kendo. Aangzien ik geblesseerd was aan mijn voet heb ik veel, heel veel sit-ups gedaan. En wat Suburi (oefeningen met shinai). Toen ik thuiskwam was er een brief van de Belgische ambassade aangekomen, met een uitnodiging voor een receptie ter gelegenheid van Koningsdag. En op 15 november ga ik samen met Megumi naar Tokio. Een halve dag geen school, holeee.

Den dinsdag dacht ik dat ik na de middag al naar huis mocht, maar toen ik bijna naar huis wou vertrekken zeiden ze dat ik nog naar de Musical klas moest gaan. Dus jah, heb ik dat maar gedaan he. We hebben naar Sneeuwwitje gekeken, als inleiding op het toneelstuk dat we in elkaar moeten steken, voor ik weet niet wanneer. De film was helemaal in het Japans en de leraar vond ni hoe hij de engels ondertitels moest opzetten. Een chanceke dat ik al wist wat er allemaal ging gebeuren. Na de 'les' nog wat gepraat met Julia (uit brazilie) en toen naar huis gegaan. Thuis nog wat tv gekeken en een beetje gestudeerd, gegeten en op de pc.

Op woensdagmorgen 20 oktober had ik precies niet veel goesting om op te staan. Want het was al 8 uur, toen Megumi riep of ik al op was. Opeens schoot ik dan toch maar uit mijn bed, want normaal sta ik al om half acht op ofzo. Maar ik mocht rustig eten, want het regende en Megumi wou mij naar school brengen, dus Jeeeuuj xD. Maar op school had ik het toch nog heel moeilijk om wakker te blijven, vooral tijdens de engelse les op de computer, een zagende stem in ne koptelefoon, daar wordt ge echt MOE van! Tijdens de biologieles in de namiddag had mijn gsm ineens aandacht nodig. De batterij was bijna plat, dus wat doet die dan, 'TUUT TUUT TUUT, Please charge.' Waarom valt da ding ni gewoon uit (-.-). Maar alle, toen da ook alweer gebeurt was was de schooldag alweer finit. Tijdens de kendoles was Nozomi, een andere meisje, ook geblesseerd aan haar voet, dus moest ik me toch al niet de hele tijd alleen bezig houden. Trug Sit-Ups gedaan enzo. We hebben ‘s avonds weer echt Japans gegeten en het was lekker, dus... Daarna nog wat op de pc. En officieel was ik ook precies 2 maanden in Japan, maar ik heb het niet gevierd, met een grote party, want anders is het elke maand feest haha xD.

Donderdag dacht megumi waarschijnlijk, we zullen Sara al maar een beetje vroeger roepen, want nu was het pas 7.40. Vandaag heb ik mij toch wel een beetje geergerd aan diene van Engels ze, tijdens de test, die overigens weer HEEEl goed was (sarcasme sarcasme) zei dieje kerel alleen tegen mij trouwens, geen oorbellen op school terwijl da der nog keiveel mense oorbelle aanhadde. Ik heb ze dan maar uitgedaan tijdens zijn les, maar van het moment da ik uit zijn zicht was, joep de oorbelle trug aan :p. Wat ben ik toch een slecht meisje haha :D. Nog steeds geen kendo voor mij vandaag, wel al een beetje meer kunnen doen, maar nog steeds niet alles :( . Toen ik naar huis liep was het echt koud buiten, toen ik thuis kwam waren mijn handen echt helemaal verkleumd, van 10 minuten wandelen. Gegeten en al een kleine voorproef voor morgen, een beetje geskypt met Stefanie.

Op vrijdag helemaal zelfstandig opgestaan, haha. Maar hoe sneller ik opstond hoe sneller ik naar school kon, hoe eerder ik trug thuis was om te SKYPEN :D:D. Tijdens de LO les, de eerste les van de morgen was het best wel koud, geen zon, veel wind en een korte broek, geen goede combinatie! De rest van de lessen zijn vlot verlopen, de franse les was niet zo leuk als vorige keer, dat was wel spijtig, want ik had er best wel naar uitgekeken. De kendoles was vrij laat gedaan vandaag, dus was ik pas om half 8 thuis. Snel mij omgekleed, weg dat lelijke uniform gegeten en mij geinstalleerd voor te SKYPENNNNN!!!!! En het voldeed volledig aan de verwachtingen, veel gelachen en gebabbeld, het was gewoon AF! Mercikes :p Na 100 minuten was het afgelopen :( . Maar jah niet getreurd, gewoon uitkijken naar de volgende keer ;D En toen na een lange dag met een heel leuk einde gaan slapen.

Vandaag, zaterdag, maar dat hadden ze nog niet door, want ik moest naar SCHOOL :o. Het was een soort open school dag voor Junior High School students zodat die is konden komen kijken hoe het er in de High School aan toe ging. Gelukkig moisten we niet echt veel doen en mochten we om half elf al trug naar huis. Thuis nog een beetje geslapen en een beetje niets gedaan de ganse dag. ‘s avonds Kip curry gegeten en mijne maag leek op het einde echt te ontploffen, NIET goed dus, eet minder Sara!!

Voila si dat was het weer voor deze week. Het vervolg, volgende week zelfde plaats zelfde tijd, of misschien iets later of vroeger.

Ciaaaaooo and Love You All!! <3

Het verhaal van de week, lees het hier! Haha :)

Hallokidokieee

,

Comment ca va en Belgique? (Ik kan hier geen C-cedile typen en ook geen accenten

)

Dan het verslag:

Op zondag 10 oktober was er eerst niet veel gepland, maar toen ik aan het ontbijten was werd er ineens beslist dat we naar Chinatown van Yokohama zouden gaan. Rond half twaalf zijn we vertrokken. Onderweg nog even gestopt aan een MacDonalds om drinken te kopen. Na een dik uur rijden zijn we dan aangekomen in Yokohama, we hebben de auto geparkeerd vlakbij Chinatown op de 9e verdieping van een parkeergarage

. We zijn eerst naar de haven gegaan. Er was niet zo veel te zien, want het was nogal mistig. Er lag wel een grote boot aangemeerd die vroeger tussen Yokohama en de US gevaren had, maar nu niet meer vaart. Toen wij daar waren was er juist een wereldmarkt aan de gang. En er was ook een stand van Belgie. Ze verkochten er een voor mij onbekend bier en vreemde chocolademousse. Het smaakte er wel naar maar er zaten allemaal ijsklonters in. Dus eigenlijk was het een soort mislukt chocoladeijs. Daarna zijn we dan naar Chinatown gegaan. Door een grote poort, was best wel chic. Wat door de straatjes gelopen en wat winkeltjes bekeken. Toen zijn we naar een beroemd restaurant gegaan. We hebben daar wel een half uur staan wachten voordat we binnen konden. En uiteindelijk vond ik het niet echt Superlekker. Maar ja, we waren er dan toch geweest . Tijdens dat we aan het eten kwamen kwam er op straat ook nog een hele parade voorbij met mensen in kleurrijke pakjes en die deden danskes enzo .We zaten op de eerste verdieping van het restaurant, dus konden we alles goed zien. Na het eten hebben we nog een beetje door de straatjes gelopen. Deze keer geen zelfportret, maar wel mijn naam laten schilderen met zo van die mooie tekeningen. En het resultaat is wel mooi . Toen kwamen er ineens mensen met trommels en zo'n Chinese draak langs. Blijkbaar als zo'n draak in je winkel of restaurant geweest is, dan hebben je klanten veel geluk. Want Megumi zei tegen mij dat ik nu heel gelukkig zou worden. Tegen vijf uur ofzo zijn we nog naar een supermarket geweest waar ze allemaal internationale dingen verkochten. Ook Cote d'or . Lekker lekker . Daarna zijn we nog even terug naar de haven gegaan, want het was ondertussen opgeklaard en nu kon je al veel meer zien. En toen was het tripje naar Yokohama alweer gepasseerd. We hebben er heeel lang over gedaan om terug naar huis te rijden, want het was bijna de hele weg file. Maar ik was zo moe dat ik toch een beetje geslapen heb in de auto. We zijn niet onmiddelijk naar huis gereden, maar we zijn eerst nog langs de supermarkt en naar het restaurant van de broer van Kenji. Daar zaten allemaal vrienden van de Kenji. Maar ik was echt kei moe dus ben ik vrij snel samen met megumi naar huis vertrokken. Thuis nog wat gegeten en toen was de dag alweer voorbij.

De maandag moest ik alweer vroeg opstaan, want het was weer Kendo. Maar het was een soort van wedstrijd, dus ik heb de hele tijd gekeken en af en toe gefilmd als er mensen van onze club moesten vechten. Het was eigenlijk een sort scholencompetitie. Er waren een vijf of zes scholen aanwezig denk ik. Er moesten telkens vijf personen van de ene school tegen vijf personen van een andere school tegen elkaar. De scheidrechters waren leerlingen van een andere school. De sensei's zaten langs de kant en na hun partij moesten ze daar naartoe gaan voor commentaar en tips. Tegen twaalf uur ben ik vertrokken, want ik had in de namiddag afgesproken met Diego en Cesare in Machida. Toen ik gedouchet was en gegeten had heeft Kenji mij naar Fuchinobe Station gebracht. Ik heb voor het eerst alleen de trein genomen hier in Japan, dus het was best wel even spannend. Toen ik in Machida aankwam waren Diego en Cesare er al. We hebben wat rondgelopen in Machida en ik heb een pakske chocolade gedeeld

. Daar waren ze wel heeel blij mee . Het was leuk, maar we hebben ons toch wat verveeld, want we wisten helemaal niets om te doen. Tegen half vijf heeft Diego naar zijn grootmoeder hier in Japan gebeld of zij misschien iets wist wat we konden doen. Maar zij wist ons niet meer te zeggen dan loop wat rond in de straten en zoek iets om te doen. Best wel een kleine teleurstelling en zeker nadat Diego ongeveer 10 keer gebeld had, maar steeds het verkeerde nummer draaide. Maar het was wel grappig . Dus tegen vijf uur zijn we terug naar huis gegaan. Kenji is mij komen halen aan het station. ‘s avonds nog een beetje niets gedaan en dat was de dag alweer.

Den 12e ben ik samen met Megumi gaan winkelen in het nieuwe supergrote winkelcentrum. Eerst een beetje alleen rondgelopen, want megumi moest iets specifieks hebben. Er was niet echt veel dat mij aanstond, dus heb ik ook niet echt veel gekocht. Er was een mooie winterjas, maar spijtig genoeg, was die er niet meer in mijn maat

. Ik heb wel een nieuwe horloge gekocht, want dat wou ik graag. Nadien ben ik nog samen met Megumi iets gaan eten in een buffetrestaurant. Voor een vaste prijs kon je daar 90 minuten zitten en zoveel eten als je wou. Je kon ook je eigen softijsjes maken, en dat wasdus allemaal niet goed!!Maar wel lekker, haha Daarna nog wat rondgelopen, een paar mensen van mijn klas tegengekomen en ze waren best wel verrast om mij daar te zien. Nog even naar de supermarkt, ook in het winkelcentrum, voor het avondeten. Niet dat ik nog veel zin had om te eten na ‘s middags. ‘s avonds een dipke gehad, maar dat is gelukkig alweer voorbij.

Op 13 oktober was het gedaan met de vakantie en moest ik terug naar school. Het begon al goed, al tien minuten later vertokken dan anders, omdat ik mij vergist had met het kendovertrek uur

. Maar gelukkig is der altijd nog veel tijd over . Op school kreeg ik de vraag of ik een interview wou doen voor de schoolkrant en ik heb maar ja gezegd he. Dan sta ik ook is in de krant haha . Het gespreksonderwerp van de dag was de Canada en Vietnam reis. En omdat ik op geen van beiden geweest ben heb ik me nogal verveeld en slecht gevoeld. Maar ik heb ook een souvenirtje gekregen, van Mami, en pen met Canada, Canada,... op. Dat was wel leuk. Na het school terug Kendo, ik heb de hele les meegedaan, op het einde had ik wel een gesprongen blaar op mijn teen. Maar dat pakken we erbij he. We hebben vandaag Udon gegeten, een soort Japanse pasta, best wel lekker!

14 oktober. Onderweg naar school ben ik de mensen van de kendoclub tegengekomen, die al een half uur waren gaan wandelen. Riza heeft mij donderdag een zakje lotusthee gegeven als souvenir van Vietnam. Hopelijk lust ik het! Tijdens de middag heb ik dan een paar vraagjes beantwoord en ne foto laten nemen voor het interview van de schoolkrant. Na de middag hadden we weer controle voor oorbellen en gekleurd haarenzo. Maar deze verliep anders dan de vorige keer. We moesten per twee tussen twee rijen van leerkrachten lopen die dan controleerden of alles in orde was. Best wel heeeeel vreemd!

Ook nog een paar preekskes gekregen enzo, allemaal vrij saai dus, maar na 90 minuten was het voorbij. Na het school terug kendo. Maar ik heb niet alles meegedaan, want ik had opens kei veel pijn aan mijn linkervoet. En ik weet ni hoe het komt . Umazawe sensei heft mij nog getoond waar ik het ijs kon halen. Da was best nog wel grappig, want dat is in een soort leraarskamer en ge moet altijd iets zeggen voordat ge binnengaat. Maar ik kon da ni onthoude, dus heb ik da keivaak opnieuw moete doen. Echt lachen! Mijn voet vroor bijna af door het extra koude ijs, maar hij staat er nog steeds aan. Thuis heb ik nog wat zakjes met allemaal snacks gemaakt voor Ojisan en Mitue-san (grootouders), want die gingen vanaf vrijdag voor drie dagen naar een 'onsen'. Dat is een soort van bad met warm water afkomstig van een geiser. En toen gegeten.

Vrijdag, de laatste dag van de lesweek, jeuj

. Vandaag hadden we weer LO -> tennis. En het blijkt dat ik er toch niet echt veel van bak. Maar het was toch nog een leuke les! Het enige nadeel mijn voet begon er terug serieus pijn van te doen. Ik ben Nozomi van de Kendo nog op de gang tegengekomen en gezegd dat ik niet zou gaan trainen. Als laatste les op vrijdag hebben we Frans. Voor de eerste keer echt les gehad en het was echt LACHEN. Stel het u voor: een cd'ke met de vervoeging van 'se laver' en 7 japanners die dat proberen te herhalen. Echt dichtgaan! Na de les naar huis gegaan. Ik was alleen thuis. Wat op mijn kamer gezeten en mijn huiswerk voor Frans gemaakt. Jawel huiswerk. Toen megumi thuisgekomen en heb ik wat gegeten. ‘s avonds naar ne film gekeken en het weekend was begonnen.

Vandaag zaterdag 16 oktober. Was ik ‘s ochtends weer alleen thuis. Rustig opgestaan en gegeten. Tegen half 1 was Megumi terug van haar werk en om twee uur zijn we vertokken naar de school van Yuki. Ongeveer twintig minuten met de auto. Daar zijn we naar een kerk gegaan. Maar die was TOTAAL anders dan die van in Europa. Zo modern

. Kijk naar de foto's, die er 1 van deze dagen op de site gaan verschijnen. Er was een mis van een uur en half, maar volgens Megumi was dat saai dus zijn we al op voorhand. Dus eigenlijk zijn we dus maar 20 minuten op die school geweest ofzo. Daarna even terug naar huis gereden om den Bobo te gaan halen en toen zijn we naar 1 of andere winkel gereden. Daar heb ik wat rondgelopen in een kledingwinkel en heb ik een jeansbroek gekocht. Toen terug naar huis gereden. Daar even niets gedaan en toen samen met Megumi en Kenji naar een 'Soba'-restaurant gegaan. Een soort pasta, ik vond het niet echt heel lekker, maar ik heb braaf al mijn kommekes leeggegeten. En na het eten terug naar huis. Megumi en Kenji zijn naar het restaurant van de broer gegaan en ik ben thuisgebleven en heb aan dit ontzettend lange verslag geschreven.

Voila se het verslag van deze week. En er is officieel 1/6 van de tijd om. Bijna twee maanden weg, maar ik denk nog steeds elke dag aan Belgie!!! Over een dikke 9 maanden sta ik er weer op die Belgische bodem!

Mataneee

Ps:Reacties zijn altijd welkom

De 50 dagen gepasseerd, op naar de 2 maand...

Hier zijn we weer voor het volgende verslag.

Zoals jullie al in the vorige verslag al konden lezen ben ik zondag 3 oktober op Kendokamp vertrokken. Ik ben ‘s morgens al om 6 uur opgestaan, want Megumi had gezegd dat we zeker om 7 ten laatste moesten vertrekken. Maar uiteindelijk bleek dat ik zeker een half uur langer had kunnen slapen, want we zijn pas om 7.15 vertrokken en ik heb echt een half uur niets zitten doen. Gelukkig heb ik in de auto nog wat kunnen slapen. En toen kwamen we aan op onze bestemming. Ik was niet als laatste en ook niet als eerste daar, dus juist goed

. We hebben eerst alles uitgeladen en daarna zijn we al onmiddellijk begonnen met de eerste training. Het was al vanaf het begin goed zwaar. Omdat de andere toch wel heeeel veel beter zijn als ik heb ik prive les gekregen, zodat ik toch ook nieuwe dingen kan bijleren. Na een training van drie uur, onderbroken door een paar kleine pauzes was het etenstijd. Er was een heel buffet, maar het hoofdgerecht was toch wel rijst met kipcurry & het was best wel lekker! Na het eten hebben we ons geinstalleerd in onze kamers. We sliepen in een soort van supergrote chalet. Met stapelbedden enzo. Maar ik ben vergeten om er foto's van te maken . Na een beetje slapen in mijn SUPERhard en slecht bed was het om drie uur terug training. Het was bijna een exacte herhaling van de training ‘s morgens, dus ze was weer zwaar. Om zes uur was ook deze training afgelopen. Toen hadden de jongens een half uur om hun te douchen en ondertussen moesten wij, de meisjes, de zaal uitvegen met van die grote borstels. Daarna was het tijd om ons te gaan douchen. Maar niet zoals in Belgie hoor. Er was ten eerste een zwembad , dan waren er allemaal spiegels en minikrukjes, waar ge dan op moest gaan zitten om u dan te wassen echt ZOOOO vreemd. Maar jah we zullen het maar op Japan steken zeker . Na het douchen was het weer etenstijd. Ik weet niet meer wat ik gegeten heb, maar allesinds genoeg. Na het eten nog een beetje gebabbeld en om 10 uur zijn we gaan slapen.

De maandag moesten we al om 6 uur in de sportzaal zijn, dat wou dus zeggen, opstaan om 5.30. En ik kanjullie verzekeren dat is verschrikkelijk vroeg! Ik had dan ook nog eens kweeni hoeveel spierpijn en het harde bed had daar zeker niet bij geholpen. We hadden dus eerst een uurtje training en daarna ontbijt. Ik heb het maar gehouden bij een paar sneetjes brood met confituur. Ik had ook nog een broodje met 2 worstjes en mayonnaise. Dat dacht ik toch, maar de mayonnaise bleek boter te zijn, dus het was niet echt zo smakelijk

! De rijst heb ik toch maar laten staan. Na het ontbijt nog een beetje geslapen en om negen uur de volgende training. Toch weer een paar nieuwe dingen bijgeleerd, maar het was toch weer veel hetzelfde! Tijdens de pauzes stonden onze drinkbussen ook altijd gevuld klaar, met dank aan de mama's die daar vrijwillig de ganse dag kwamen zitten om drinkbussen te vullen en klaar te zetten. En toen was het weeral etenstijd, deze keer spaghetti met vleessaus en nog een paar andere dingen. Nadien weer een beetje platte rust en daarna de volgende training van de dag. Deze keer is bijna de hele training gefilmd, ‘s avonds na het eten en hebben we dan naar die opnames gekeken. Het was best wel grappig om mij eens bezig te zien! Maar ook zo slaapverwekkend, want het was altijd maar hetzelfde en ik was al zo moe . Gelukkig mochten we na anderhalf uur toch vertrekken. Nog even wat gebabbeld en toen gingen we alweer voor de laatste keer slapen.

Op 5 oktober, de laatste dag van het Kendokamp, had ik nog minder goesting om op te staan dan de vorige dag. Want echt alles deed pijn en ik was echt moe! We hadden dus eerst een uurtje training, maar niet zoals de vorige dagen gewoon in sportkleren, maar in ons Kendopak. Dus ben ik mij, met nog een paar, supersnel gaan omkleden in het huisje. Toen was het weer ontbijt en daarna moisten we onze spullen inpakken en de kamers kuisen. Nog een beetje geprofiteerd van het harde bed en daarna was het tijd voor de laatste training. Die duurde weer ongeveer drie uur. En deze keer heb ik me toch ook een beetje nuttig kunnen maken. Tijdens het laatste deel van de training toen de anderen tegen elkaar aan het vechten waren mocht ik op de taiko (japanse trommel) slaan om de tijd aan te geven

. En toen was de les afgelopen. Nog een laatste keer gaan eten, toen we terugkwamen stond Megumi al te wachten. Nog even alles opgeruimd en de mensen van het verblijf gaan bedanken. Toen heeft Umazawe-sensei nog vanalles gezegd, waar ik niet veel van verstaan heb. Het enige wat ik begrepen heb is dat we de volgende dag geen kendoles hadden. Nog een paar foto's gemaakt en daarna samen met Megumi naar huis gereden. Eerst nog even langs de supermarkt voor eten en toen eindelijk thuis. Ik heb die dag ook niet echt veel meer uitgevoerd, want ik was echt stikkapot.

De volgende dag 6 oktober heb ik eindelijk gevraagd of ik een gsm mocht kopen. En Megumi is direct in actie geschoten om te zien waar we het beste naartoe konden gaan om er een te kopen.

We zijn eerst naar Hashimoto gereden naar een Softbankwinkel (= een operator). Maar daar waren alle Prepaid-cellphones uitverkocht. Nog even in het winkelcentrum naar een Docomowinkel (=andere operator), daar hadden ze er ook geen. Toen hebben we eerst iets gegeten, bij den Italiaan . En toen zijn we naar een ander gloednieuw winkelcentrum dat nog maar 1 week open was gereden. Dat was echt Supergroot en kei chic! Ook daar hadden ze nergens meer een Prepaid-phone. Om de 1 of andere reden bleken die overal uitverkocht te zijn . Toen heeft Megumi naar verschillende winkels gebeld en uiteindelijk bleek dat er in Machida nog prepaids waren. Dus wij helemaal naar Machida gereden. Daar hebben we eerst een kwartier moeten wachten en toen zeiden ze dat we nog een dik half uur moesten wachten. Dat hebben we dan maar gedaan, want ik wou echt wel een GSM! En anders waren we special voor niets naar daar gereden. En na bijna een uur wachten waren we dan eindelijk aan de beurt. Ik had keuze uit een model en 3 verschillende kleuren (zwart, wit en roos) De keuze was vrij snel gemaakt => een witte. Daarna nog alle dingen geregeld en heeft de mevrouw in de winkel ook nog een emailadres aangemaakt op mijn gsm. Dus vanaf nu kan ik ook emails krijgen op mijn GSM . Toen nog even langs de KFC en een voedselmarkt voor het eten van ‘s avonds en daarna naar huis. Nog een beetje alles ingesteld op mijn gsm en dat was zo ongeveer het belangrijkste van de dag . Ik heb vandaag in het winkelcentrum iets serieus vreemd gezien ze, der liep een vrouw 20 jaar ofzo, schat ik . Me ne staart aan haar broek . En die liep daar zo mee rond alsof dat de gewoonste zaak van de wereld was .

Op 7 oktober moest ik ‘s ochtends alweer vroeg opstaan om naar de kendo te gaan. Na een kleine opwarming ben ik weer gaan wandelen en tegen half elf was ik terug. Mij vlug omgekleed en heb ik les gekregen van Nozomi, want zij had zich bezeerd aan haar voet en kon niet meedoen met de rest. Niet zo leuk natuurlijk, maar wel handig voor mij

. Na de les probeerde ze mij nog iets te laten zeggen tegen een ander meisje, maar die was maar aan het zeggen, neeeee , en de rest mij maar aant pouche om het toch te zeggen. Dat was best wel grappig . Daarna naar huis gegaan en mijn obento leeggegeten. Toen nog een beetje mijn kamer opgeruimd en ineens ging mijn gsm af . Wie zou dat toch kunnen zijn. En het was Kana, het was een grote verrassing maar het was wel leuk om haar nog eens te horen! Toen heb ik nog wat geleerd en de emailfunctie op men gsm getest . ‘s avonds hebben we een sort van lasagna gegeten maar in plaats van met pasta was het met rijst. Dat was natuurlijk te verwachten . Maar het was wel SUPERlekker!!

Den 8ste oktober was het weer vroeg opstaan om naar de kendo te gaan. Ik ben niet gaan wandelen, maar ik heb wat meer meegedaan met de anderen, het was best wel moeilijk, want het ging allemaal kei snel! Op het einde heb ik ook nog meegedaan met het 15 minuten tegen elkaar 'vechten' en dat was best wel vermoeiend. Na de les nog een beetje mee helpen opruimen en toen naar huis. In de namiddag nog met Megumi naar de winkel geweest. We hebben ook te horen gekregen dat Yuki (mijn gastbroer die ik nog niet gezien heb

) de 18e December terugkomt. Dus dat is weeral iets om naar uit te kijken. Ik heb mijn avondmaal helemaal opgegeten met stokjes, dus ik was best wel trots. We hebben soep met veel groenten, rijst, zalm en aardappelpuree gegeten .

Vandaag 9 oktober, zaterdag dus, was het geen Kendo voor mij. Ik heb dan ook nog een keer uitgeslapen en ben tegen 11 uur opgestaan. Naar beneden gegaan en ontbeten. Daarna nog een goeie warme douche gepakt, want het was toch wel frisjes vandaag! Het heeft ook weer de ganse dag geregend

. Ik heb vandaag weer wat geprobeerd om te leren en ik kan toch alweer wat meer . Als avondeten was het Kip Curry omdat ik dat gekozen had en het was alweer lekker. Kenji is vandaag de ganse dag gaan golven, moet echt leuk geweest zijn met zoveel regen .

Voila se, dat was het weer voor deze week. Maandag ga ik waarschijnlijk iets doen met Cesare en Diego. Maar tot nu toe weten we nog niet wat. Jullie horen het volgende week wel

Sara Xx.

P.S.: Vandaag precies nog een maand tot mijn 18e verjaardag, ik kijk der al naar uit

!!!

Geen inspiratie voor een originele titel :p

Heeej iedereen daar in Belgie of andere landen

Ik zal er maar weer eens aan beginnen he

Toen ik op zondag opstond zag het er naar uit dat het een dag vol zonneschijn ging worden (zonnebril). Ik ben samen met Megumi naar de lagere school geweest, want het was daar Sportfestival. Kenta ging een of ander danske doen me de rest van zijn klas of school, maar we waren juist te laat, dus zijn we maar weer vertrokken. Thuis heb ik nog een beetje in het zonneke gezeten in onze 'enorme tuin', maar beter als niets denk ik zo. Om twaalf uur ben ik dan samen met Kenji, Megumi en Ojichan(opa) en de hondjes naar het Miyasagemeer gereden. We zijn onderweg nog even gestopt aan een Convenient store om eten te kopen. Na ongeveer een uur rijden (ook door de Bergen

) waren we dan eindelijk op onze bestemming aangekomen. Het meer bleek een heel groot stuwmeer te zijn, maar het was echt mooi met de bergen rondom. We zijn naar een groot park gegaan en hebben daar wat gewandeld. Op het einde zijn we nog naar een straatje gegaan met allemaal winkeltjes waar ze verschillende soorten eten verkochten. Van softijs tot vis die enkele minuten daarvoor nog vrolijk door het water zwom. Nadat we alles opgegeten hadden zijn we terug naar huis gereden. Ondertussen was van het mooie weer van de ochtend niet meer veel te merken en was het serieus afgekoeld. ‘s avonds heb ik nog een beetje geskypt en toen ben ik gaan slapen, want de volgende dag was het weer school.

Op maandag 27 september was het dan weer school en toen ik opstond dacht ik even dat ik terug in Belgie zat, zoveel regen en koud, ni normaal

. Op school hadden we vandaag weer allemaal Japanse lessen, dus ik heb weer goe kunnen leren vandaag (holee ) Maar gelukkig waren de pauzes wel leuk . Na het school terug naar de Kendoles en omdat het echt nog hard regende ben ik niet gaan lopen, maar heb ik extra veel oefeningen gekregen. Umazawe-Sensei heeft ook mijn reactievermogen getest (naar voor, naar achter, naar links, naar rechts) en het bleek er niet zo goed mee te gaan . Maar al bij al was het nog goed Ik heb nog een paar dingen gevraagd over het Kendokamp van volgende week en ook nog afgesproken met Nozomi om de volgende dag mijn kendo outfit te gaan kopen. Daarna ben ik naar huis gegaan en hebben we 'Ramen' gegeten en deze was echt veel lekkerder als diene int restaurant van een paar weken geleden!

Dinsdag 28 september ben ik vol goede moed naar school vertrokken, want ik moest toch maar een halve dag gaan

. Maar na het afroepen van de namen voor de aanwezigheidslijst kwam Suzuki-sensei (mijn klastitularis) zeggen dat de rest van de klas TOEIC-test had (een test voor Engels waar ik niet aan meedeed). Dus ik kon kiezen ofwel vier uur in de bibliotheek zitten om te leren, of naar huis gaan om daar te leren. Ik heb voor het laatste gekozen en dus was ik voor een heel half uur naar school gegaan (een record ). Thuis ben ik nog maar een uurtje gaan slapen, want ik had nog niet echt goesting om te leren en ik was precies heeeel moe! Daarna heb ik wel nog een beetje geleerd en mijn obento gegeten. Om 14.50 ben ik dan samen met Megumi naar school gereden om Nozomi op te pikken, want zij ging mee om mijn Kendo-outfit te kopen in Sagami-ono. We hebben nog een stukje moeten wandelen naar de winkel en toen we eindelijk in de winkel waren heb ik dan een dogi (bovenste stuk) en een hakama (onderste stuk) gepast. De mouwen van de dogi moesten nog een beetje korter gemaakt worden. Ondertussen hebben ze ook nog mijn kanji-naam op die twee stukken genaaid, best wel chic Daarna heb ik ook nog een shinai (stok om mee te slaan ) en ne zak daarvoor uitgekozen. Na lang twijfelen enzo is het een exemplaar met bloemetjes en gouden strepen geworden. Kijk naar de foto's voor meer duidelijkheid :p. Daarna zijn we terug naar het winkelcentrum gegaan om patekes te kopen voor Nozomi en haar familie om haar te bedanken om mee te komen met mij. Toen nog even Nozomi gaan afzetten aan de trein, nog even inkopen gaan doen en toen naar huis met men nieuwe spullen. ‘s avonds heb ik nog een beetje geleerd en toen kon ik na hetlekker eten en even op de pc alweer gaan slapen.

Op de morgen van 29 september ben ik met een nogal slecht humeur opgestaan en toen ik beneden kwam en ik zag de zakken staan die mee naar school moest nemen vandaag ging mijn humeur helemaal onder het vriespunt!

Ik ben dan ook helemaal tegen mijn goesting naar school vertrokken en heb al mijn spullen die ik de dag ervoor gekocht had in de kleedkamer van de kendo gaan zetten. Gelukkig was mijn humeur toch net iets beter geworden onderweg naar school. Op school is er zoals altijd weer niet veel gebeurt. Ik heb tijdens de kendo niet gewoon een heel uur gewandeld, want da begint na ne tijd echt saai te worden, maar ik heb ook een beetje gelopen, qua afwisseling he . Toen ik terugkwam heb ik mijn kendopak aangedaan, maar ik moest nog vanalle draadjes losknippen, dus da nam wel een beetje tijd in beslag. Toen ik eindelijk klaar was, was de training afgelopen en heb ik gewoon nog mee afgegroet. Na alles opgeruimd te hebben ben ik terug naar huis gegaan. Thuis heb ik nog een half uurke ofzo moete wachten voordat we gingen eten, maar het was de moeite waard. Het was een soep, met weinig soep, maar heel veel groenten en nog een broodje me zalm en wa konijnenvoer tussen.

Op de alweer laatste dag van September hadden we weer test van Engels, gelukkig was ze niet lang en ook niet echt heeeel moeilijk

. Tijdens de middag is de dochter van mijn LP langsgeweest. Zij had nog boeken die ik eventueel wel kon gebruiken, want zij zit al in het laatste jaar (ik nog in het voorlaatste). Uiteindelijk waren het er toch niet echt veel. Na de middag hadden we blijkbaar voor het eerst het uur dat we een tijdje geleden hadden moeten kiezen als keuzevak. En bij ons kwam het er op neer om gewoon twee uur in een Engels boekske te lezen. Dus das wel een chille les . Daarna heb ik een Asuka (een klasgenoot) nog even geholpen met haar uitspraak. Zij gaat volgende week naar Canada en moet daar iets gaan uitleggen in het Engels. Maar de uitspraak viel toch goe mee, dus had ik der niet zoveel werk aan . Daarna terug naar de kendoles en ondanks de regen ben ik toch maar een halfuurke gaan wandelen. Toen ik terug kwam heb ik weer superveel oefeninge gedaan en Umzawe-sensei heeft mij ook nog kriskras door de zaal laten lopen, terwijl de anderen aan het vechten waren om mijn reactievermogen en ontwijkingsvermogen te verbeteren. Na de les heb ik al mijn material mee naar huis genomen, want vrijdag is het een speciale training en in het weekend ga ik niet naar de Kendo. Maar ik moest wel alles thuis hebben zodat ik het kan inpakken voor het kamp.

Op 1 oktober had ik alweer vakantie, ze hebben hier precies echt meer vakantie dan school :o. Als ontbijt heb ik een pizza gegeten (als ontbijt

) Daarna heb ik mij bezig gehouden met het invullen van Sudoku's, niet echt heel nuttig dus . Daarna heb ik nog opgezocht hoe ik mijn Hakama moet opplooien, dat heb ik dan ook uitgeprobeerd en het is gelukt . Toen dat ook alweer gedaan was heb ik mijn tas voor het kendokamp al een beetje gemaakt enzo. Nog een beetje geleerd en mijn haar ingevlochten. Iedereen was naderhand erg onder de indruk dat ik dat bij mezelf kon . Uiteindelijk verveelde ik mij zo hard dat ik afvalbakjes gemaakt heb van reclameblaadjes, nadat ik aan megumi gevraagd had of ik kon helpen. En dat was het enige wat zekon bedenken.En zo is de eerste dag van Oktober ook alweer gepasseerd.

Vandaag 2 oktober ben ik weer lang in mijn bed blijven liggen. Toen ik naar beneden ging stond er alweer een heel ontbijt voor mij klaar. Na het eten nog even gaan douchen en toen verder mijn tas gemaakt. Nog een beetje naar tv gekeken en geleerd en toen was de dag weer al bijna voorbij. Ik heb ook al een stukje van het verslag van vandaag geschreven deze middag om de tijd wat te doden. Na het eten heb ik de rest afgewerkt

. Ik heb vandaag dus echt nog minder nuttige dingen als gisteren uitgevoerd .

Voila si dat was het weer voor deze week, morgen vertrek ik dus voor drie dagen op kendokamp en ik hoop dat het leuk gaat worden. Maar volgende week kunnen jullie daar alles over lezen in miijn wekelijks verslag

.

Groetjes Sara

& Ik mis jullie allemaal!!
xxxx