Al 4 dagen in Japan

Heej,

Ziezo, het eerste verhaal vanuit Japan.

Het begon allemaal op de 19e augustus 2010, toen moest ik om 8.30 op de luchthaven in Zaventem zijn. Daar heb ik afscheid moeten nemen van mijn familie en vriendinnen, dat was toch wel even moeilijk. Nadat ik door de douane en de andere controles was, moesten ik en Kenji nog anderhalf uur wachten op ons vliegtuig naar Frankfurt. Na het boarden nog even stilgestaan op de startbaan en om half 12 was het dan zover, we stegen op richting Frankfurt. Na ongeveer een half uurtje zijn we toen aangekomen op de luchthaven van Frankfurt, daar hadden we een uur en half de tijd om tot aan ons vliegtuig richting Narita Airport te gaan. Het was niet zo moeilijk te vinden, gewoon de stroom Japanners volgen.  En rond 13.40 konden we niet meer terug en waren we vertrokken voor een 11 uur durende vlucht. We hadden een dubbeldekvliegtuig  en aan elke zetel was een touchscreen-tv'tje.

Na weinig slaap en veel verveling kwamen we aan om 7.20 Japanse tijd. Nu moesten we door de douanecontrole en dat was niet niks. Ik moest nog heel veel papieren invullen, toen onze koffers gaan zoeken. En daarna naar de uitgang. Daar stond een vrijwilliger van AFS ons op te wachten. De Oostenrijkers, Duitsers, Spanjaarden en een Waals meisje waren ook al gearriveerd. We zijn de luchthaven een beetje gaan verkennen, want we moesten daar nog tot 1 uur blijven. We zijn 's middags ook iets gaan eten, ik had Ramen, een soort pasta ofzo iets in die aard .

Toen ook de Italianen, een portugees en een turk aangekomen waren zijn we met de bus naar het hotel gereden. Daar hebben ze ons verdeeld over de kamers. Ik sliep bij twee Duitse meisjes, Julia en Evita. We hadden vrije tijd tot half zeven dus hebben we ons opgefrist en een het hotel een beetje verkend. Na het eten, wat nog wel redelijk lekker was hadden we een openingsceremonie. Daar hebben verschillende mensen van AFS ons een toespraak gegeven en daarna was het aan ons. We moesten iedereen begroeten in onze eigen taal. Nadat we dit gedaan hadden mochten we terug naar onze kamers om te slapen en het was echt nodig!

De volgende morgen moesten we al om 7.20 uur opstaan, best wel vroeg! Gaan ontbijten en er waren broodjes, holee . Na het ontbijt hadden we groepswerk, wij waren Groep 3, en daartoe behoorden, ik en Kenji, twee nederlanders (Robin en Eric), twee spanjaarden (Maria en Yasin), een turk (Mete), een portugees (Alex), en een jongen van Hong Kong (Dixsen) en een van de Dominicaanse Republiek (Diego). Na dit groepswerk was het middag en kregen we pasta, maar ik heb niet veel gegeten, want ik voelde mij niet echt zo goed! Na het eten waren er twee gastsprekers. De ene een mexicaan, vertelde op zo'n slaapverwekkende toon, dat ik echt, mede dankzij de jetlag, bijna in slaap viel . Daarna was er nog een Duits meisje dat een paar jaar geleden een gaststudent was, zij vertelde al iets levendiger . Daarna hadden we terug groepswerk en toen hebben onze verantwoordelijken (Yoko en Natsumi) ons een Japans liedje geleerd voor 's avonds op de talentshow. Na het groepswerk mochten ik en Diego al gaan eten terwijl de rest van onze groep "Departure Meeting" had. Wij hadden die na het eten. Dat was echt lekker! Op de DM hebben ze ons verteld hoe we naar ons gastgezin zouden gaan, ik ging met de bus. Na de DM was het de afsluitingsceremonie. Daar hebben weer een paar mensen ons toegesproken en toen was het tijd voor de Talentshow. Er zaten echt leuke dingen tussen! Maar na de talentshow begon het echt slecht met mij te gaan . Na de groepsfoto ben ik onmiddelijk nqaar mijn kamer gegaan om te slapen. Maar daar kwam ik nog niet echt aan toe. Ik was echt heel ziek . Na een tijdje in de kamer heb ik dan ook alles wat ik gegeten had overgegeven. Toen is iemand van AFS gekomen en heeft zij iemand van het hotel gebeld om de rommel op te ruimen. Daarna nog even gebabbeld en toen toch eindelijk in slaap gevallen, op dat moment had ik het echt heeel moeilijk. De eerste keer in die twee dagen.

Op zondag moesten we om 5.30 opstaan, onze koffers maken en naar beneden gaan voor het ontbijt. Maar ik kreeg nog steeds niets binnen, na het ontbijt nog een uurtje op bed gaan liggen, terwijl de anderen richting hun gastgezin vertrokken. Na een uurtje zijn ze mij komen wakker maken en ben ik samen met iemand van AFS naar Narita Airport gegaan. Van daaruit moest ik samen met Cesare (een Italiaan) op de bus richting Sagami-ohno. Na ongeveer twee uurtjes waren we op onze bestemming. Daar stonden 2 vrijwilligers van AFS ons op te wachten, nadat we onze schooluniformen gepast hadden kwamen ons gastfamilies aan. Het was een warm onthaal en ik voelde mij er dadelijk goed bij. Na even kennis gemaakt te hebben, ben ik samen met mijn gastgezin en mijn LP nog iets gaan eten in het shoppingcenter.

Na het eten zijn we dan naar mijn nieuwe huis gereden. Het is een mooi huis en ik heb een mooie kamer! Nadat mijn LP vertrokken was ben ik nog even gaan slapen. Toen ik terug opstond was het al 17 uur. Naar beneden gegaan en naar tv gekeken, niet dat ik er veel van verstond. Toen gegeten, maar ik kreeg nog steeds niet veel binnen. Na het eten mijn cadeautjes afgegeven en speciaal voor mij gekochte chocoladecake gegeten. Daarna nog even naar, jawel, een engelstalige film gekeken en toen gaan slapen.

Toen ik deze de volgende morgen wakker werd was het nog heeel vroeg, dus probeerde ik nog wat te slapen en dat bleek te lukken. Want om 11 uur kwam Megumi, mijn gastmoeder op mijn deur kloppen om te vragen wanneer ik ging opstaan. Toen ik naar beneden ging heb ik echt een heel lekker ontbijt gekregen, met een eitje geklopt, een soort worst, brood en nog iets. Gewoon veel te vee?! Na het eten ben ik met mijn gastmama naar het gemeentehuis gegaan om mijn paspoort aan te vragen. Daarna zijn we naar een supergroot warenhuis gegaan en heb ik een eigen Miso soep kom en rijst kom, inclusief Chopsticks gekregen. Ook heb ik een soort boterhammen doos gekregen voor op school. Daarna zijn we nog een beetje inkopen gaan doen en toen terug naar huis. In de echt supergrote relax auto. Thuis heb ik een beetje Japans geleerd, want ik besef nu pas hoe hard het nodig is. En toen was het tijd om alweer te eten, gelukkig heb ik deze keer wel alles kunnen opeten . Maar spijtig genoeg heb per ongeluk bijna mijn hele misusoep over mij gekapt. Gelukkig was het geen groot probleem en werd ik onmiddelijk geholpen door mijn gastmama. Na het eten nog even op de computer, voor onder andere dit verslag. En wat er daarna zal gebeuren weet ik nog niet...

Voila se, men eerste echt groot verslag vanuit het verre Japan, hopelijk kan ik dit blijven doen!

Tot de volgende keer!!!

En laat zeker een reactie achter!!

Groetjes Sara

P.S.: Ik mis jullie allemaal toch wel heel hard hoor!!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *